Μήτσο σκάτζα, πέντε η ώρα, φτάνουμε στον πιλότο
Μόνο ντύσου καλά γιατί κάνει κρύο
Εν τάξει ευχαριστώ σηκώνομε
Στα γρήγορα σηκώθηκα, έριξα λίγο νερό στο πρόσωπό μου και
πήγα να φτιάξω καφέ, δικό μου, του λοστρόμου και του
μαραγκού, για να ξυπνήσουμε και να κάνουμε και ένα
τσιγαράκι. Η ημέρα ξεκινούσε νωρίς, όπως κάθε πρωινό, χρόνια
πολλά χρόνια τώρα την ίδια σχεδόν πάντοτε ώρα, πέντε με
πέντε και τέταρτο, κάθε πρωί, μαζί με τον μάγειρα, τον
θαλαμηπόλο και τα καμαρωτάκια, τους βοηθούς θαλαμηπόλου και
τον βοηθό του μάγειρα.
Έξω ήταν ακόμη σκοτάδι, χειμώνας βλέπεις και το κρύο κατέβασε
την θερμοκρασία αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν.
Έπρεπε να είσαι καλά ντυμένος με μάλλινα, σκούφο, γάντια και
Τζάκετ ισχυρό. Ήρθε στο καπνιστήριο και ο ανθυποπλοίαρχος
για να είναι παρών όταν θα ανέβει ο πιλότος στο πλοίο για
να τον συνοδέψει στην Γέφυρα για την πλοήγηση του πλοίου.
Έτσι γινόταν πάντοτε και στο χέρι του κρατούσε τον φακό του,
όλοι μας κρατούσαμε φακό για να μπορούμε να κινηθούμε στο
κατάστρωμα επειδή ήταν σκοτάδι.
Ο αριστερός προβολέας από την γέφυρα που έφεγγε προς
το κατάστρωμα ήταν αναμμένος για να βλέπουμε να τοποθετήσουμε
την σκάλα για τον πιλότο και να δει και η πιλοτίνα την
μεριά που ήταν η σκάλα τοποθετημένη.
Η σκάλα πάντοτε έμπαινε στην πλευρά του πλοίου που μας
υποδείκνυε ο πλοηγικός σταθμός, κυρίως από την απάνεμη μεριά
του πλοίου, από εκεί που απαγκιάζει, την πιο σίγουρη πλευρά.
Παιδιά να πάτε να ετοιμάσετε την σκάλα, μας ειδοποιούν από
την Γέφυρα με το τηλέφωνο, δυο σκαλοπάτια πάνω από το νερό,
ο πιλότος έρχεται, εν τάξει απαντά ο ανθυποπλοίαρχος.
Φύγαμε και βγαίνουμε μαζί με τον λοστρόμο και τον ναύτη
της βάρδιας για να πάμε να δέσουμε την σκάλα του πιλότου.
Σκάλα έτοιμη καπετάνιε, δυο σκαλοπάτια πάνω από το νερό
φωνάζει ο ανθυποπλοίαρχος στη γέφυρα
Άφιξη πιλοτίνας
Επιβίβαση πλοηγού φωνάζει ο ανθυποπλοίαρχος στη γέφυρα
Και ο αξιωματκος στη γέφυρα το γράφει στο Ημερολόγιο
Γέφυρας, απαναλαμβάνοντας, επιβίβαση πλοηγού.....
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν επικοινωνίες, όπως σήμερα,
μόνο ένας ασύρματος και φωτεινά σήματα, σήματα Μορς
Τίποτα άλλο
Σήμερα ο καθένας έχει και ένα τηλέφωνο
Είναι καλωδιομένος, ακόμη και μέσω δορυφόρου
Τότε είχαμε μπακιρένιους φωναγωγούς για συνεννόηση
Πήραμε την σκάλα του πιλότου επάνω, την σιγουρέψαμε και
στα γρήγορα πήγαμε στο καπνιστήριο για να απαγκιάσουμε
μέχρι να ξημερώσει.....
Συνεχίζεται.....
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007
Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(51)
Το Μιχαήλ Άγγελος, συνέχιζε την πορεία του, αργά
αλλά σταθερά, ο αέρας όλο και δυνάμωνε.
Ο καιρός ήταν στην δεξιά μάσκα, πλησιάζαμε για το γύρισμα
στην ( S2 ) ο Καπετάνιος έριξε μια ματιά στον χάρτη
μέτρησε με το κουμπάσο τα τελευταία μίλια, για σιγουριά,
επειδή πλησιάζαμε στο γύρισμα.
Κοίταξε τη επόμενη πορεία που ήταν χαραγμένη μέχρι τον πιλότο
και είπε στον ανθυποπλοίαρχο να κάνει το γύρισμα του πλοίου.
Ο ανθυποπλοίαρχος εκτέλεσε την εντολή του πλοιάρχου και
έγραψε την αλλαγή πορείας στο Ημερολόγιο της Γέφυρας, την ώρα
και στην ημερομηνία που έγινε το γύρισμα, καθώς και την πορεία.
Εγώ παρακολουθούσα όλες τις κινήσεις, μάθαινα για αργότερα
που θα μου χρειάζονταν όλα αυτά και μου χρειάστηκαν σύντομα.
Μεσάνυχτα, αλλαγή βάρδιας στη γέφυρα
Παράδοση και παραλαβή μεταξύ ανθυποπλοιάρχων
Έτσι γινόταν πάντα και εγγραφή στο Ημερολόγιο Γέφυρας
Την βάρδια (0001-0400) μετά τα μεσάνυχτα την έκανε πάντα
ο πιο παλιός ανθυποπλοίαρχος, έτσι γινόταν πάντοτε
Την βάρδια (2000-2400) την έκανε ο νεότερος αξιωματικός
καταστρώματος, την βάρδια (0400-0800) την έκανε πάντα και
συνεχίζει να την κάνει ο υποπλοίαρχος, το Νο2 στην ιεραρχία
του πλοίου, ο Chief Officer.
Μεσάνυχτα, παράδοση βάρδιας και κατ ευθείαν για ύπνο
γιατί αύριο θα είχε πολύ δουλειά, από νωρίς το πρωί.
Έγερση μαζί με τον λοστρόμο και τον μαραγκό στις 0500
γιατί στις 0600 θα ήμαστε στον πιλότο και έπρεπε όλα
να είναι έτοιμα και σε ετοιμότητα.....
Συνεχίζεται......
αλλά σταθερά, ο αέρας όλο και δυνάμωνε.
Ο καιρός ήταν στην δεξιά μάσκα, πλησιάζαμε για το γύρισμα
στην ( S2 ) ο Καπετάνιος έριξε μια ματιά στον χάρτη
μέτρησε με το κουμπάσο τα τελευταία μίλια, για σιγουριά,
επειδή πλησιάζαμε στο γύρισμα.
Κοίταξε τη επόμενη πορεία που ήταν χαραγμένη μέχρι τον πιλότο
και είπε στον ανθυποπλοίαρχο να κάνει το γύρισμα του πλοίου.
Ο ανθυποπλοίαρχος εκτέλεσε την εντολή του πλοιάρχου και
έγραψε την αλλαγή πορείας στο Ημερολόγιο της Γέφυρας, την ώρα
και στην ημερομηνία που έγινε το γύρισμα, καθώς και την πορεία.
Εγώ παρακολουθούσα όλες τις κινήσεις, μάθαινα για αργότερα
που θα μου χρειάζονταν όλα αυτά και μου χρειάστηκαν σύντομα.
Μεσάνυχτα, αλλαγή βάρδιας στη γέφυρα
Παράδοση και παραλαβή μεταξύ ανθυποπλοιάρχων
Έτσι γινόταν πάντα και εγγραφή στο Ημερολόγιο Γέφυρας
Την βάρδια (0001-0400) μετά τα μεσάνυχτα την έκανε πάντα
ο πιο παλιός ανθυποπλοίαρχος, έτσι γινόταν πάντοτε
Την βάρδια (2000-2400) την έκανε ο νεότερος αξιωματικός
καταστρώματος, την βάρδια (0400-0800) την έκανε πάντα και
συνεχίζει να την κάνει ο υποπλοίαρχος, το Νο2 στην ιεραρχία
του πλοίου, ο Chief Officer.
Μεσάνυχτα, παράδοση βάρδιας και κατ ευθείαν για ύπνο
γιατί αύριο θα είχε πολύ δουλειά, από νωρίς το πρωί.
Έγερση μαζί με τον λοστρόμο και τον μαραγκό στις 0500
γιατί στις 0600 θα ήμαστε στον πιλότο και έπρεπε όλα
να είναι έτοιμα και σε ετοιμότητα.....
Συνεχίζεται......
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(50)
Το Μιχαήλ Άγγελος σιγά και σταθερά ανέβαινε προς τον βοριά
σε λίγες ώρες θα γυρίζαμε στην σημαδούρα της βόρειας θάλασσας
την(S2) για τον πιλότο του ποταμού Έλβα, σε δώδεκα ώρες θα
ήμαστε στον πιλότο, Δημητράκη, μου λέει ο Καπετάνιος στη
Γέφυρα όπου ήμουν για το βραδινό μου μάθημα, για την εκπαίδευση
της ημέρας.Η (S2) ήταν στην πλώρη μας και λίγο αριστερά,
ο καιρός ήταν στην δεξιά μάσκα, σε 3 ώρες περίπου θα ήμασταν
στο γύρισμα, πλησίαζαν μεσάνυχτα, ο καιρός ήταν καλός για αυτή
την εποχή, έτσι έλεγε ο ανθυποπλοίαρχος της βάρδιας.
Το Μιχαήλ Άγγελος σκαμπανέβαζε αρμονικά και ο θόρυβος
της μηχανής ακουγόταν στην Γέφυρα μαζί με τον αέρα που περνούσε
ανάμεσα από τα στράλια του άλμπουρου της Γέφυρας.
Η αριστερή πόρτα της Γέφυρας ήταν ανοιχτή για να έχουμε
επαφή με τον εξωτερικό χώρο, πάντα ήταν ανοιχτή μια από τις δυο
πόρτες της Γέφυρας, ανάλογα από ήταν ο αέρας, ο καιρός.
Κοίταζα στον χάρτη για αναγνώριση της σημαδούρας, της S2, και
την πορεία που είχε χαράξει ο Καπετάνιος μέχρι το στίγμα του
πιλότου που θα μας πλοηγούσε, που θα μας πιλοτάριζε, μέχρι
την είσοδο του καναλιού του Κιέλου για να βγούμε στην Βαλτική.
ο ασυρματιστής έφερε το μετεωρολογικό, όπως κάθε μέρα την ίδια
ώρα. Ο ανθυποπλοίαρχος έκανε παραλλαγή αστεριών για την πυξίδα
και εγώ παρακολουθούσα,μάθαινα, αυτό γινόταν κάθε βράδυ, σε κάθε
βάρδια, εντολή πλοιάρχου και την παραλλαγή την γράφαμε στο
τετράδιο, στο βιβλίο παραλλαγών για την ασφαλή ναυσιπλοϊα.
Ο Καπετάνιος πάντοτε το κοίταζε, πάντοτε το συμβουλευόταν
το βιβλίο παραλλαγών,
Η παραλλαγή όπως και η απόκληση και η παρεκτροπή της πυξίδας,
της μαγνητικής, είναι πάρα πολύ σπουδαίο, το πιο σπουδαίο
από τα σπουδαιότερα στην ναυσιπλοϊα, μαζί με το στίγμα
των αστεριών αλλά και του ήλιου με τον εξάντα.
Ακόμη και σήμερα με την τόσο υψηλή τεχνολογία.
Κάθε μεσημέρι περιμέναμε την μεσημβρινή διάβαση του ήλιου
που μας δίνει το πιο σίγουρο στίγμα της ημέρας.
Το μεσημεριανό πλάτος, που είναι το μόνο χωρίς σφάλμα
Εκεί επάνω, στο πλάτος, βρίσκεται το πλοίο και με την μεταφορά
της πρωινής ευθείας μήκους, πάνω στο πλάτος, σύμφωνα με την
ταχύτητα του πλοίου βρίσκεται το στίγμα του πλοίου, το μεσημέρι
και κάθε μεσημέρι.
Τότε ο Καπετάνιος μετράει τα μίλια από μεσημέρι σε μεσημέρι
που είναι τα μίλια του 24ωρου και τα γράφουμε στο Ημερολόγιο
της Γέφυρας μαζί με το στίγμα του πλοίου το μεσημεριανό.
Αυτά είναι τα μίλια που διένυσε το πλοίο το τελευταίο 24ωρο
και το μεσημεριανό στίγμα, είναι ακριβώς, που βρίσκεται
το πλοίο το μεσημέρι και κάθε μεσημέρι.....
Το στίγμα αυτό καθημερινά, το μεσημεριανό,
Ο Καπετάνιος το στέλνει στο γραφείο της εταιρίας του πλοίου
και στους ναυλωτές αν είναι ναυλωμένο το πλοίο, για να ξέρουν
που βρισκόμαστε, μέσα στην απεραντοσύνη του Ωκεανού
Μέσω ασυρμάτου, σήμερα δεν υπάρχει ασύρματος,
υπάρχουν οι δορυφόροι και η τεχνολογία
Συνεχίζεται.....
σε λίγες ώρες θα γυρίζαμε στην σημαδούρα της βόρειας θάλασσας
την(S2) για τον πιλότο του ποταμού Έλβα, σε δώδεκα ώρες θα
ήμαστε στον πιλότο, Δημητράκη, μου λέει ο Καπετάνιος στη
Γέφυρα όπου ήμουν για το βραδινό μου μάθημα, για την εκπαίδευση
της ημέρας.Η (S2) ήταν στην πλώρη μας και λίγο αριστερά,
ο καιρός ήταν στην δεξιά μάσκα, σε 3 ώρες περίπου θα ήμασταν
στο γύρισμα, πλησίαζαν μεσάνυχτα, ο καιρός ήταν καλός για αυτή
την εποχή, έτσι έλεγε ο ανθυποπλοίαρχος της βάρδιας.
Το Μιχαήλ Άγγελος σκαμπανέβαζε αρμονικά και ο θόρυβος
της μηχανής ακουγόταν στην Γέφυρα μαζί με τον αέρα που περνούσε
ανάμεσα από τα στράλια του άλμπουρου της Γέφυρας.
Η αριστερή πόρτα της Γέφυρας ήταν ανοιχτή για να έχουμε
επαφή με τον εξωτερικό χώρο, πάντα ήταν ανοιχτή μια από τις δυο
πόρτες της Γέφυρας, ανάλογα από ήταν ο αέρας, ο καιρός.
Κοίταζα στον χάρτη για αναγνώριση της σημαδούρας, της S2, και
την πορεία που είχε χαράξει ο Καπετάνιος μέχρι το στίγμα του
πιλότου που θα μας πλοηγούσε, που θα μας πιλοτάριζε, μέχρι
την είσοδο του καναλιού του Κιέλου για να βγούμε στην Βαλτική.
ο ασυρματιστής έφερε το μετεωρολογικό, όπως κάθε μέρα την ίδια
ώρα. Ο ανθυποπλοίαρχος έκανε παραλλαγή αστεριών για την πυξίδα
και εγώ παρακολουθούσα,μάθαινα, αυτό γινόταν κάθε βράδυ, σε κάθε
βάρδια, εντολή πλοιάρχου και την παραλλαγή την γράφαμε στο
τετράδιο, στο βιβλίο παραλλαγών για την ασφαλή ναυσιπλοϊα.
Ο Καπετάνιος πάντοτε το κοίταζε, πάντοτε το συμβουλευόταν
το βιβλίο παραλλαγών,
Η παραλλαγή όπως και η απόκληση και η παρεκτροπή της πυξίδας,
της μαγνητικής, είναι πάρα πολύ σπουδαίο, το πιο σπουδαίο
από τα σπουδαιότερα στην ναυσιπλοϊα, μαζί με το στίγμα
των αστεριών αλλά και του ήλιου με τον εξάντα.
Ακόμη και σήμερα με την τόσο υψηλή τεχνολογία.
Κάθε μεσημέρι περιμέναμε την μεσημβρινή διάβαση του ήλιου
που μας δίνει το πιο σίγουρο στίγμα της ημέρας.
Το μεσημεριανό πλάτος, που είναι το μόνο χωρίς σφάλμα
Εκεί επάνω, στο πλάτος, βρίσκεται το πλοίο και με την μεταφορά
της πρωινής ευθείας μήκους, πάνω στο πλάτος, σύμφωνα με την
ταχύτητα του πλοίου βρίσκεται το στίγμα του πλοίου, το μεσημέρι
και κάθε μεσημέρι.
Τότε ο Καπετάνιος μετράει τα μίλια από μεσημέρι σε μεσημέρι
που είναι τα μίλια του 24ωρου και τα γράφουμε στο Ημερολόγιο
της Γέφυρας μαζί με το στίγμα του πλοίου το μεσημεριανό.
Αυτά είναι τα μίλια που διένυσε το πλοίο το τελευταίο 24ωρο
και το μεσημεριανό στίγμα, είναι ακριβώς, που βρίσκεται
το πλοίο το μεσημέρι και κάθε μεσημέρι.....
Το στίγμα αυτό καθημερινά, το μεσημεριανό,
Ο Καπετάνιος το στέλνει στο γραφείο της εταιρίας του πλοίου
και στους ναυλωτές αν είναι ναυλωμένο το πλοίο, για να ξέρουν
που βρισκόμαστε, μέσα στην απεραντοσύνη του Ωκεανού
Μέσω ασυρμάτου, σήμερα δεν υπάρχει ασύρματος,
υπάρχουν οι δορυφόροι και η τεχνολογία
Συνεχίζεται.....
Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(49)
Το Μιχαήλ Άγγελος στη βόρεια θάλασσα, το κρύο άρχισε να κάνει
την εμφάνισή του, ήταν πια αισθητό. Έπρεπε να φοράς χοντρά
και μάλλινα ρούχα, σκούφο και κυρίως γάντια, για τα χέρια, για
να μπορείς να δουλεύεις στο κατάστρωμα.
Αυτό το διάστημα, αυτό τον μήνα, ήμουν στο κατάστρωμα, μαζί
με τον λοστρόμο, τον μαραγκό και τους ναύτες, ετοιμάζαμε
το πλοίο για φόρτωση και ταυτόχρονα γινόταν και η συντήρηση του.
Οι ναύτες μαζί με τον λοστρόμο ετοίμαζαν της μπίγες για την
φόρτωση, τακτοποιούσαν τα συρματόσχοινα και γινόταν έλεγχος
από τον υποπλοίαρχο στις γάσες, στις ματισιές των συρμάτων
και γενικώς στους φορτωτήρες και στις πόστες.
Εγώ βοηθούσα και ταυτόχρονα μάθαινα κάνοντας όλες τις
βοηθητικές δουλειές. Ο μαραγκός επιθεωρούσε και συντηρούσε
τα βίντσια στις πόστες, τα βαρούλκα και οι μηχανικοί
συντηρούσαν τις γραμμές παροχών και επιστροφών του ατμού στα
βίντσια, να μην έχουνε διαρροές για να μπορούν να δουλέψουν
καλύτερα και πιο ασφαλή.
Ήμουν σε διαρκή κίνηση, όλοι Μήτσο φώναζαν και εγώ έτρεχα
παντού, από πόστα σε πόστα και από αμπάρι σε αμπάρι.
Γιατί έπρεπε να έχουμε σενιαρισμένα και τα αμπάρια για να
δεχθούν το φορτίο, θα γινόταν πριν την φόρτωση επιθεώρηση
από τους Πολωνούς επιθεωρητές.
Το κρύο συνέχιζε την πορεία του και εμείς την δικιά μας
πορεία, όλο και ανεβαίναμε, όλο και σκαρφαλώναμε στον βοριά
σιγά και σταθερά, οι παλινδρομικές μηχανές του Μιχαήλ Άγγελου
ακούγονταν μέχρι το κατάστρωμα και ήταν Αρμονικές, όπως
τις έλεγε ο Γιωργάκης ο λαδάς.
Η μηχανή είχε τον δικό της ρυθμό, την δικιά της μουσική,
όπως και το κατάστρωμα, που είχε την δικιά του ξεχωριστή
μουσική που ακούγονταν περνώντας ο αέρας ανάμεσα από τα
στράλια των άλμπουρων, στις πόστες των αμπαριών.
Μπορούσες από την ένταση της μουσικής από τα στράλια των
άλμπουρων, να καταλάβεις την ένταση του αέρα.
Όπως ακριβώς και στον τραγουδιστή της όπερας που μπορείς
να υπολογίσεις την πραγματική ένταση της φωνής
Μήτσο, ο αέρας δυνάμωσε, καιρός να τα μαζεύουμε σιγά σιγά
για πρίμα, να απαγκιάσουμε, μου λέει σε κάποια στιγμή
ο λοστρόμος, αυτός ήξερε, ήταν παλιός, πεπειραμένος και
καλός ναυτικός. Σιγουρέψαμε μαζί την πλώρη και πήραμε τον
δρόμο για πρίμα, άρχισαν να μπαίνουν οι πρώτες ψιχάλες
από θάλασσα στο κατάστρωμα, ο λοστρόμος ήξερε, αυτή είναι
η πραγματικότητα, αυτή είναι η πείρα και οι γνώσεις.....
Συνεχίζεται.....
την εμφάνισή του, ήταν πια αισθητό. Έπρεπε να φοράς χοντρά
και μάλλινα ρούχα, σκούφο και κυρίως γάντια, για τα χέρια, για
να μπορείς να δουλεύεις στο κατάστρωμα.
Αυτό το διάστημα, αυτό τον μήνα, ήμουν στο κατάστρωμα, μαζί
με τον λοστρόμο, τον μαραγκό και τους ναύτες, ετοιμάζαμε
το πλοίο για φόρτωση και ταυτόχρονα γινόταν και η συντήρηση του.
Οι ναύτες μαζί με τον λοστρόμο ετοίμαζαν της μπίγες για την
φόρτωση, τακτοποιούσαν τα συρματόσχοινα και γινόταν έλεγχος
από τον υποπλοίαρχο στις γάσες, στις ματισιές των συρμάτων
και γενικώς στους φορτωτήρες και στις πόστες.
Εγώ βοηθούσα και ταυτόχρονα μάθαινα κάνοντας όλες τις
βοηθητικές δουλειές. Ο μαραγκός επιθεωρούσε και συντηρούσε
τα βίντσια στις πόστες, τα βαρούλκα και οι μηχανικοί
συντηρούσαν τις γραμμές παροχών και επιστροφών του ατμού στα
βίντσια, να μην έχουνε διαρροές για να μπορούν να δουλέψουν
καλύτερα και πιο ασφαλή.
Ήμουν σε διαρκή κίνηση, όλοι Μήτσο φώναζαν και εγώ έτρεχα
παντού, από πόστα σε πόστα και από αμπάρι σε αμπάρι.
Γιατί έπρεπε να έχουμε σενιαρισμένα και τα αμπάρια για να
δεχθούν το φορτίο, θα γινόταν πριν την φόρτωση επιθεώρηση
από τους Πολωνούς επιθεωρητές.
Το κρύο συνέχιζε την πορεία του και εμείς την δικιά μας
πορεία, όλο και ανεβαίναμε, όλο και σκαρφαλώναμε στον βοριά
σιγά και σταθερά, οι παλινδρομικές μηχανές του Μιχαήλ Άγγελου
ακούγονταν μέχρι το κατάστρωμα και ήταν Αρμονικές, όπως
τις έλεγε ο Γιωργάκης ο λαδάς.
Η μηχανή είχε τον δικό της ρυθμό, την δικιά της μουσική,
όπως και το κατάστρωμα, που είχε την δικιά του ξεχωριστή
μουσική που ακούγονταν περνώντας ο αέρας ανάμεσα από τα
στράλια των άλμπουρων, στις πόστες των αμπαριών.
Μπορούσες από την ένταση της μουσικής από τα στράλια των
άλμπουρων, να καταλάβεις την ένταση του αέρα.
Όπως ακριβώς και στον τραγουδιστή της όπερας που μπορείς
να υπολογίσεις την πραγματική ένταση της φωνής
Μήτσο, ο αέρας δυνάμωσε, καιρός να τα μαζεύουμε σιγά σιγά
για πρίμα, να απαγκιάσουμε, μου λέει σε κάποια στιγμή
ο λοστρόμος, αυτός ήξερε, ήταν παλιός, πεπειραμένος και
καλός ναυτικός. Σιγουρέψαμε μαζί την πλώρη και πήραμε τον
δρόμο για πρίμα, άρχισαν να μπαίνουν οι πρώτες ψιχάλες
από θάλασσα στο κατάστρωμα, ο λοστρόμος ήξερε, αυτή είναι
η πραγματικότητα, αυτή είναι η πείρα και οι γνώσεις.....
Συνεχίζεται.....
Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(48)
Τα πρώτα πράγματα στη ζωή, τα πρώτα γεγονότα πάντα τα
θυμάσαι, ποτέ δεν τα ξεχνάς.
Όπως και το πρώτο πλοίο που έκανα, το Μιχαήλ Άγγελος
αυτό το φορτηγό των 10.000 τόνων εκείνης της εποχής
του 1960, το πλοίο ήταν κατασκευασμένο πριν τον δεύτερο
παγκόσμιο πόλεμο και τότε τα καύσιμα του για κίνηση ήταν
το κάρβουνο, αργότερα έγινε η μετατροπή του για πετρέλαιο,
έτσι το πρόλαβα εγώ, με μηχανή παλινδρομική, με καζάνια,
θερμαστές, λαδάδες και ατμοκίνητο.
Ταχύτητα, η μέγιστη με καλό καιρό στους 11 κόμβους την ώρα
ήταν πλοίο φορτηγό προ πολεμικό.
Με πέντε αμπάρια φορτίου, πεντάμπαρο, έτσι τα έλεγαν και
διπλές πόστες φορτίου, με το κομοδέσιο της Γέφυρας στη μέση
του πλοίου, στο τρίο νούμερο αμπάρι, εκεί ήταν και το
μαγειρείο του πλοίου.
Αυτά είναι μερικά της περιγραφής του πλοίου
Από εκεί πέρνα με το φαγητό μας κάθε ημέρα, πρωί, μεσημέρι
και βράδυ και το μεταφέραμε στις τραπεζαρίες για να το
σερβίρουμε στο πλήρωμα του πλοίου και να φάμε και εμείς.
Αυτό το έκανα όταν ήταν η σειρά μου, οι μέρες μου, να είμαι
σερβιτόρος του πληρώματος η των αξιωματικών.
Όταν άλλαζα ειδικότητα πήγαινα στη μηχανή καθαριστής και
δόκιμος στο κατάστρωμα του πλοίου κοντά στον λοστρόμο πάντα.
Στην γέφυρα πήγαινα συνήθως μετά το βραδυνό φαγητό, για να
είμαι κοντά στους αξιωματκούς της γέφυρας για να μπορέσω
σιγά σιγά να μαθαίνω και να εκπαιδευτώ, στην ναυτική τέχνη
την ναυτική ορολογία και την ναυτιλία για την διακυβέρνηση
του πλοίου. Σιγά και σταθερά τα κατάφερνα, γιατί ήθελα
να μάθω, ήθελα να γίνω.
Ήμουν το παιδί του καταστρώματος για όλες τις δουλειές
Δύσκολη η πορεία μου, αλλά τα κατάφερα τελικώς, γιατί αυτό
που μετράει τελικά είναι το τέλος.
Το τέλος είναι η επιβράβευση όλων των κόπων και των
προσπαθειών, η ολοκλήρωση τις προσπάθειας μιας ολόκληρης
ζωής, σχεδόν
Αυτή είναι η αλήθεια.....
Συνεχίζεται.....
θυμάσαι, ποτέ δεν τα ξεχνάς.
Όπως και το πρώτο πλοίο που έκανα, το Μιχαήλ Άγγελος
αυτό το φορτηγό των 10.000 τόνων εκείνης της εποχής
του 1960, το πλοίο ήταν κατασκευασμένο πριν τον δεύτερο
παγκόσμιο πόλεμο και τότε τα καύσιμα του για κίνηση ήταν
το κάρβουνο, αργότερα έγινε η μετατροπή του για πετρέλαιο,
έτσι το πρόλαβα εγώ, με μηχανή παλινδρομική, με καζάνια,
θερμαστές, λαδάδες και ατμοκίνητο.
Ταχύτητα, η μέγιστη με καλό καιρό στους 11 κόμβους την ώρα
ήταν πλοίο φορτηγό προ πολεμικό.
Με πέντε αμπάρια φορτίου, πεντάμπαρο, έτσι τα έλεγαν και
διπλές πόστες φορτίου, με το κομοδέσιο της Γέφυρας στη μέση
του πλοίου, στο τρίο νούμερο αμπάρι, εκεί ήταν και το
μαγειρείο του πλοίου.
Αυτά είναι μερικά της περιγραφής του πλοίου
Από εκεί πέρνα με το φαγητό μας κάθε ημέρα, πρωί, μεσημέρι
και βράδυ και το μεταφέραμε στις τραπεζαρίες για να το
σερβίρουμε στο πλήρωμα του πλοίου και να φάμε και εμείς.
Αυτό το έκανα όταν ήταν η σειρά μου, οι μέρες μου, να είμαι
σερβιτόρος του πληρώματος η των αξιωματικών.
Όταν άλλαζα ειδικότητα πήγαινα στη μηχανή καθαριστής και
δόκιμος στο κατάστρωμα του πλοίου κοντά στον λοστρόμο πάντα.
Στην γέφυρα πήγαινα συνήθως μετά το βραδυνό φαγητό, για να
είμαι κοντά στους αξιωματκούς της γέφυρας για να μπορέσω
σιγά σιγά να μαθαίνω και να εκπαιδευτώ, στην ναυτική τέχνη
την ναυτική ορολογία και την ναυτιλία για την διακυβέρνηση
του πλοίου. Σιγά και σταθερά τα κατάφερνα, γιατί ήθελα
να μάθω, ήθελα να γίνω.
Ήμουν το παιδί του καταστρώματος για όλες τις δουλειές
Δύσκολη η πορεία μου, αλλά τα κατάφερα τελικώς, γιατί αυτό
που μετράει τελικά είναι το τέλος.
Το τέλος είναι η επιβράβευση όλων των κόπων και των
προσπαθειών, η ολοκλήρωση τις προσπάθειας μιας ολόκληρης
ζωής, σχεδόν
Αυτή είναι η αλήθεια.....
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(47)
Σήμερα όλα είναι διαφορετικά, αυτή είναι η αλήθεια
Αυτό βέβαια που έχει σημασία είναι ότι μας προστατεύουν
οι διεθνείς κανονισμοί και η τεχνολογία, που έκανε και
εξακολουθεί να κάνει θαύματα.
Όλοι σήμερα ζητούν καράβια όλων των κατηγοριών, με τις
καλλίτερες προδιαγραφές κατασκευής, με τα καλλίτερα
στάνταρ. Οι ναυλωτές ζητούν σύγχρονα πλοία και κυρίως
καινούργια και ασφαλή για τις μεταφορές.
Βέβαια εγώ τώρα είμαι στο 1960 ακόμη και είναι και χειμώνας
και πάμε να φορτώσουμε τσιμέντο στην Γδύνια της Πολωνίας
με το καταπληκτικό φορτηγό " Μιχαήλ Άγγελος " για να το πάμε
στις Φιλιππίνες και στην Ινδονησία και να φορτώσουμε μετά από
εκεί Καρύδα, Κόπρα, για την Ολλανδία, για το Ρότερνταμ
το μεγάλο λιμάνι, ίσως το μεγαλύτερο της Ευρώπης.
Το " Μιχαήλ Άγγελος " το μόνο που ήταν, είναι ότι ήταν
καλοτάξιδο και καλό σκαρί, έτσι έλεγαν οι γνώστες των πλοίων
εγώ ακόμη δεν είχα γνώμη, γιατί δεν είχα γνώσεις, ούτε για
πλοία, ούτε και ναυτικές ικανότητες, ήμουν στην περίοδο
της μάθησης, της εκπαίδευσης.
Εγώ ήμουν απλά Δόκιμος καταστρώματος, κατραμόκολος,
έβλεπα, άκουγα και μάθαινα. Πέρασαν αρκετά χρόνια για να γίνω
γνώστης των πλοίων και κυρίως της ναυτικής τέχνης, κατάρτισης
και της ναυτικής ζωής των ποντοπόρων πλοίων και των θαλασσοπόρων
ναυτικών. Αυτή την εποχή έκανα όλες τις δουλειές στο πλοίο
τόσο για βοήθεια, όσο και για μάθηση, εκπαίδευση και για να
αποκτήσω πείρα από την πλευρά την δικιά μου.
Είχα την διάθεση να δουλέψω και να μάθω, έτσι έκανα όλα μου
τα χρόνια και δεν το μετάνιωσα και αυτό το γράφω με πλήρη
γνώση και υπευθυνότητα.
Ήμουν βέβαια και τυχερός, γιατί συνάντησα στα χρόνια που
ταξίδευα και ταξίδεψα, σε όλα τα πλοία, σπουδαίους δασκάλους
ναυτικούς και συνεργάτες αργότερα, ακόμη και πληρώματα άξια
και εργατικά, προκομμένα.
Έτσι πορεύτηκα όλη μου σχεδόν την ζωή στις ποντοπόρες μου
περιπλανήσεις, 45 χρόνια, κάτω από το Μπλε του Ουρανού
μέσα στην απεραντοσύνη του γαλάζιου της Θάλασσας, της Αγαπημένης
Συνεχίζεται.....
Αυτό βέβαια που έχει σημασία είναι ότι μας προστατεύουν
οι διεθνείς κανονισμοί και η τεχνολογία, που έκανε και
εξακολουθεί να κάνει θαύματα.
Όλοι σήμερα ζητούν καράβια όλων των κατηγοριών, με τις
καλλίτερες προδιαγραφές κατασκευής, με τα καλλίτερα
στάνταρ. Οι ναυλωτές ζητούν σύγχρονα πλοία και κυρίως
καινούργια και ασφαλή για τις μεταφορές.
Βέβαια εγώ τώρα είμαι στο 1960 ακόμη και είναι και χειμώνας
και πάμε να φορτώσουμε τσιμέντο στην Γδύνια της Πολωνίας
με το καταπληκτικό φορτηγό " Μιχαήλ Άγγελος " για να το πάμε
στις Φιλιππίνες και στην Ινδονησία και να φορτώσουμε μετά από
εκεί Καρύδα, Κόπρα, για την Ολλανδία, για το Ρότερνταμ
το μεγάλο λιμάνι, ίσως το μεγαλύτερο της Ευρώπης.
Το " Μιχαήλ Άγγελος " το μόνο που ήταν, είναι ότι ήταν
καλοτάξιδο και καλό σκαρί, έτσι έλεγαν οι γνώστες των πλοίων
εγώ ακόμη δεν είχα γνώμη, γιατί δεν είχα γνώσεις, ούτε για
πλοία, ούτε και ναυτικές ικανότητες, ήμουν στην περίοδο
της μάθησης, της εκπαίδευσης.
Εγώ ήμουν απλά Δόκιμος καταστρώματος, κατραμόκολος,
έβλεπα, άκουγα και μάθαινα. Πέρασαν αρκετά χρόνια για να γίνω
γνώστης των πλοίων και κυρίως της ναυτικής τέχνης, κατάρτισης
και της ναυτικής ζωής των ποντοπόρων πλοίων και των θαλασσοπόρων
ναυτικών. Αυτή την εποχή έκανα όλες τις δουλειές στο πλοίο
τόσο για βοήθεια, όσο και για μάθηση, εκπαίδευση και για να
αποκτήσω πείρα από την πλευρά την δικιά μου.
Είχα την διάθεση να δουλέψω και να μάθω, έτσι έκανα όλα μου
τα χρόνια και δεν το μετάνιωσα και αυτό το γράφω με πλήρη
γνώση και υπευθυνότητα.
Ήμουν βέβαια και τυχερός, γιατί συνάντησα στα χρόνια που
ταξίδευα και ταξίδεψα, σε όλα τα πλοία, σπουδαίους δασκάλους
ναυτικούς και συνεργάτες αργότερα, ακόμη και πληρώματα άξια
και εργατικά, προκομμένα.
Έτσι πορεύτηκα όλη μου σχεδόν την ζωή στις ποντοπόρες μου
περιπλανήσεις, 45 χρόνια, κάτω από το Μπλε του Ουρανού
μέσα στην απεραντοσύνη του γαλάζιου της Θάλασσας, της Αγαπημένης
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 15 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(46)
Ανήμερα της Παναγιάς της Θαλασσινής
στο Πέλαγος.....
Το Ημερολόγιο του Καπετάν Δημήτρη
Βρίσκεται στην ψυχή και την καρδιά του μέσα
Εκεί, σ αυτό το Ημερολόγιο, πρώτο έγραψε
Τις πρώτες γραμμές του Ημερολογίου της Γέφυρας
Χωρίς την δύναμη της ψυχής και της καρδιάς του
δεν θα μπορούσε ποτέ να γράψει, έστω και δυο λόγια,
σ αυτό το Ημερολόγιο, που είναι Ημερολόγιο ζωής
για τον Καπετάν Δημήτρη και τον κάθε Καπετάν Δημήτρη
Ο Καπετάν Δημήτρης ήταν, είναι και παραμένει
ο αγαπημένος της θάλασσας της μοναδικής
αυτός, ο γιος του ανέμου και του πελάγους, ο γιος της θάλασσας
που τον νανούρισε όλα του τα χρόνια μέσα στην αγκαλιά της
Που κοιμόταν πάνω στις κορφές των κυμάτων
παρέα με τον άνεμο τον θαλασσινό, τον πελαγίσιο,
κάτω από το μπλε του ουρανού
μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας
Παρέα του, πλάι του
Είχε πάντοτε την Παναγιά την Θαλασσινή
Χρόνια Πολλά Παναγιά μας Θαλασσινή
Χρόνια σου Πολλά
στο Πέλαγος.....
Το Ημερολόγιο του Καπετάν Δημήτρη
Βρίσκεται στην ψυχή και την καρδιά του μέσα
Εκεί, σ αυτό το Ημερολόγιο, πρώτο έγραψε
Τις πρώτες γραμμές του Ημερολογίου της Γέφυρας
Χωρίς την δύναμη της ψυχής και της καρδιάς του
δεν θα μπορούσε ποτέ να γράψει, έστω και δυο λόγια,
σ αυτό το Ημερολόγιο, που είναι Ημερολόγιο ζωής
για τον Καπετάν Δημήτρη και τον κάθε Καπετάν Δημήτρη
Ο Καπετάν Δημήτρης ήταν, είναι και παραμένει
ο αγαπημένος της θάλασσας της μοναδικής
αυτός, ο γιος του ανέμου και του πελάγους, ο γιος της θάλασσας
που τον νανούρισε όλα του τα χρόνια μέσα στην αγκαλιά της
Που κοιμόταν πάνω στις κορφές των κυμάτων
παρέα με τον άνεμο τον θαλασσινό, τον πελαγίσιο,
κάτω από το μπλε του ουρανού
μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας
Παρέα του, πλάι του
Είχε πάντοτε την Παναγιά την Θαλασσινή
Χρόνια Πολλά Παναγιά μας Θαλασσινή
Χρόνια σου Πολλά
Σάββατο 11 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(45)
Κάπως έτσι ήταν το πλοίο που έκανα
εκείνη την εποχή πριν 50 χρόνια
Οι δυο τραπεζαρίες στα σημερινά πλοία, τα σύγχρονα,
συνήθως είναι στον ίδιο όροφο, δεξιά και αριστερά στο
πρυμναίο μέρος του κομοδεσίου του κάθε πλοίου.
Μεταξύ των δυο τραπεζαριών, μεσολαβεί η κουζίνα,
το μαγειρείο του πλοίου και δυο μικρές κουζίνες, τα Pantry,
όπου έκεί έχει μεγάλο ψυγείο, πιάτα, ποτήρια και όλα τα
απαραίτητα σερβίτσια που χρειάζονται για κάθε τραπεζαρία.
Πλυντήριο για τα πιάτα, τα ποτήρια και όλα τα σκεύη που
χρησιμοποιούνται και λάντσα για απλό πλύσιμο.
Έχει και ηλεκτρικό μάτι ασφαλείας για καφέ και για κάτι
αν θέλεις να ψήσεις, η να ζεστάνεις.
Σήμερα έχει και μικροκυμάτων.
Τότε που πρώτο μπαρκάρισα, το μόνο που είχε, ήταν ένα μικρό
ψυγείο της πλάκας και τίποτε άλλο.
Σήμερα έχει ότι έχουμε και στα σπίτια μας και παρ απάνω,
όχι μόνο μπρίκια και φλιτζάνια για καφέ, αλλά όλων των ειδών
καφέδες και καφετιέρες.
Τότε τον καφέ και την ζάχαρη, μας τα έδινε ο καμαρότος, κάθε
εβδομάδα, κάθε Σάββατο, μαζί με τα σεντόνια και το σαπούνι.
Σήμερα τα καράβια και η ζωή του ποντοπόρου ναυτικού είναι
τελείως διαφορετική από τότε, πριν πενήντα χρόνια.
Όχι ότι κάναμε πρόοδο εμείς
Όχι
Οι άλλοι προόδευσαν πάρα πολύ, παρ όλο που ήσαν προοδευμένοι
Εμάς, απλά, μας παρασέρνουν μαζί τους
Βλέπεται οι δικοί μας, δεν μπορούν να κάνουν σήμερα διαφορετικά
Μας προστατεύουν οι Διεθνείς Κανονισμοί
Όταν εμείς οι ποντοπόροι το 1960 κοιμόμασταν σε στρώματα
για ζώα και σε καμπίνες, πέντε και έξι άτομα, οι Βόρειο
Ευρωπαίοι είχαν καμπίνες μοναχικές και με κλιματισμό, εμείς
κάναμε πάνω απο 20 χρόνια για να τα ανακαλύψουμε όλα αυτά.
Σήμερα είναι όλα διαφορετικά, όχι ότι πήγαμε μπροστά
Όχι
Απλά μας παρασέρνουν μαζί τους οι προηγμένοι ναυτικοί,
οι προηγμένοι θαλασσοπόροι ταξιδευτές
Κάτι είναι και αυτό
Συνεχίζεται.....
εκείνη την εποχή πριν 50 χρόνια
Οι δυο τραπεζαρίες στα σημερινά πλοία, τα σύγχρονα,
συνήθως είναι στον ίδιο όροφο, δεξιά και αριστερά στο
πρυμναίο μέρος του κομοδεσίου του κάθε πλοίου.
Μεταξύ των δυο τραπεζαριών, μεσολαβεί η κουζίνα,
το μαγειρείο του πλοίου και δυο μικρές κουζίνες, τα Pantry,
όπου έκεί έχει μεγάλο ψυγείο, πιάτα, ποτήρια και όλα τα
απαραίτητα σερβίτσια που χρειάζονται για κάθε τραπεζαρία.
Πλυντήριο για τα πιάτα, τα ποτήρια και όλα τα σκεύη που
χρησιμοποιούνται και λάντσα για απλό πλύσιμο.
Έχει και ηλεκτρικό μάτι ασφαλείας για καφέ και για κάτι
αν θέλεις να ψήσεις, η να ζεστάνεις.
Σήμερα έχει και μικροκυμάτων.
Τότε που πρώτο μπαρκάρισα, το μόνο που είχε, ήταν ένα μικρό
ψυγείο της πλάκας και τίποτε άλλο.
Σήμερα έχει ότι έχουμε και στα σπίτια μας και παρ απάνω,
όχι μόνο μπρίκια και φλιτζάνια για καφέ, αλλά όλων των ειδών
καφέδες και καφετιέρες.
Τότε τον καφέ και την ζάχαρη, μας τα έδινε ο καμαρότος, κάθε
εβδομάδα, κάθε Σάββατο, μαζί με τα σεντόνια και το σαπούνι.
Σήμερα τα καράβια και η ζωή του ποντοπόρου ναυτικού είναι
τελείως διαφορετική από τότε, πριν πενήντα χρόνια.
Όχι ότι κάναμε πρόοδο εμείς
Όχι
Οι άλλοι προόδευσαν πάρα πολύ, παρ όλο που ήσαν προοδευμένοι
Εμάς, απλά, μας παρασέρνουν μαζί τους
Βλέπεται οι δικοί μας, δεν μπορούν να κάνουν σήμερα διαφορετικά
Μας προστατεύουν οι Διεθνείς Κανονισμοί
Όταν εμείς οι ποντοπόροι το 1960 κοιμόμασταν σε στρώματα
για ζώα και σε καμπίνες, πέντε και έξι άτομα, οι Βόρειο
Ευρωπαίοι είχαν καμπίνες μοναχικές και με κλιματισμό, εμείς
κάναμε πάνω απο 20 χρόνια για να τα ανακαλύψουμε όλα αυτά.
Σήμερα είναι όλα διαφορετικά, όχι ότι πήγαμε μπροστά
Όχι
Απλά μας παρασέρνουν μαζί τους οι προηγμένοι ναυτικοί,
οι προηγμένοι θαλασσοπόροι ταξιδευτές
Κάτι είναι και αυτό
Συνεχίζεται.....
Παρασκευή 10 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(44)
Στην πρύμη του πλοίου, πίσω από το Νο.5 αμπάρι του φορτίου
ήταν η υπερκατασκευή όπου έμενε το κατώτερο πλήρωμα.
Σήμερα, στα σημερινά σύγχρονα πλοία, όλοι μένουν στην ίδια
υπερκατασκευή, που κατ εξοχήν είναι πάντα στην πρύμη του κάθε
πλοίου, σε διαφορετικό όροφο όμως η κάθε ειδικότητα.
Εμείς που μέναμε στην πρύμη του πλοίου, το κατώτερο πλήρωμα,
φροντίζαμε, εμείς, για όλα σε αυτή την περιοχή της ενδιαίτησης.
Ενώ εκεί που έμεναν ο Καπετάνιος, οι αξιωματικοί και
οι υπαξιωματικοί, τους χώρους αυτούς τους φρόντιζαν οι βοηθοί
θαλαμηπόλοι και βοηθούσαμε και εμείς.
Ο Καπετάνιος είχε δικό του θαλαμηπόλο, γιατί βλέπεις
ο Καπετάνιος δεν είναι πλήρωμα.
Πλήρωμα είναι όλοι οι άλλοι εκτός από τον Καπετάνιο.
Ακόμη και στην τραπεζαρία για φαγητό έχει δικό του τραπέζι
ο Καπετάνιος. Το τραπέζι του Καπετάνιου λέγεται και τον
σερβίρει πάντα ο θαλαμηπόλος.
Όλους τους άλλους τους σερβίρει κάποιος από τους βοηθούς του
θαλαμηπόλου.
Στην τραπεζαρία του πληρώματος και εκεί σερβίρει όλο το
κατώτερο πλήρωμα ένας βοηθός θαλαμηπόλου.
Το φαγητό είναι το ίδιο για όλους και πλούσιο και καλά
μαγειρευμένο.....
Συνεχίζεται.....
ήταν η υπερκατασκευή όπου έμενε το κατώτερο πλήρωμα.
Σήμερα, στα σημερινά σύγχρονα πλοία, όλοι μένουν στην ίδια
υπερκατασκευή, που κατ εξοχήν είναι πάντα στην πρύμη του κάθε
πλοίου, σε διαφορετικό όροφο όμως η κάθε ειδικότητα.
Εμείς που μέναμε στην πρύμη του πλοίου, το κατώτερο πλήρωμα,
φροντίζαμε, εμείς, για όλα σε αυτή την περιοχή της ενδιαίτησης.
Ενώ εκεί που έμεναν ο Καπετάνιος, οι αξιωματικοί και
οι υπαξιωματικοί, τους χώρους αυτούς τους φρόντιζαν οι βοηθοί
θαλαμηπόλοι και βοηθούσαμε και εμείς.
Ο Καπετάνιος είχε δικό του θαλαμηπόλο, γιατί βλέπεις
ο Καπετάνιος δεν είναι πλήρωμα.
Πλήρωμα είναι όλοι οι άλλοι εκτός από τον Καπετάνιο.
Ακόμη και στην τραπεζαρία για φαγητό έχει δικό του τραπέζι
ο Καπετάνιος. Το τραπέζι του Καπετάνιου λέγεται και τον
σερβίρει πάντα ο θαλαμηπόλος.
Όλους τους άλλους τους σερβίρει κάποιος από τους βοηθούς του
θαλαμηπόλου.
Στην τραπεζαρία του πληρώματος και εκεί σερβίρει όλο το
κατώτερο πλήρωμα ένας βοηθός θαλαμηπόλου.
Το φαγητό είναι το ίδιο για όλους και πλούσιο και καλά
μαγειρευμένο.....
Συνεχίζεται.....
Τρίτη 7 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(43)
Ο Καπετάν Δημήτρης
Γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας ότι συμβαίνει
στην διάρκεια της βάρδιάς του στην γέφυρα.....
Συνεχίζεται.....
Γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας ότι συμβαίνει
στην διάρκεια της βάρδιάς του στην γέφυρα.....
Συνεχίζεται.....
Κυριακή 5 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(42)
Η ζωή, χρόνια, αιώνες, ακολουθεί τους δρόμους της θάλασσας
τις θαλάσσιες λεωφόρους, από την Ανατολή στην Δύση και από
τον Βοριά στον Νοτιά.
Αυτό ακριβώς διάλεξα και εγώ να ακολουθήσω, τις θαλάσσιες
λεωφόρους που ακολούθησαν οι θαλασσινοί ταξιδευτές μέσα
στους αιώνες, οι ποντοπόροι θαλασσινοί ταξιδευτές.
Πρόσω ολοταχώς ήταν η εντολή του Καπετάνιου, πρόσω ολοταχώς
Καπετάνιε, απαντά με καθαρή φωνή ο αξιωματικός γέφυρας
και γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας την εντολή του Καπετάνιου.
Έτσι γινόταν κάθε φορά στην Γέφυρα του πλοίου, όλα μου
τα χρόνια που βρισκόμουν στις Γέφυρες των πλοίων.
Χειμώνας 1959 στην Βόρεια θάλασσα, μόλις γυρίσαμε το
καραβοφάναρο έξω από το λιμάνι του Ρόντερνταμ της Ολλανδίας
και μπήκαμε στον θαλάσσιο διάδρομο για να πάμε στον πιλότο
του ποταμού Έλβα και ανεβαίνοντας το ποτάμι θα πηγαίναμε στο
κανάλι του Κιέλου για να βγούμε στην Βαλτική θάλασσα.
Το Μιχαήλ Άγγελος, αργά, αλλά σταθερά, μας πήγαινε στον προορισμό
μας χωρίς διακοπές, ήταν καλοτάξιδο σκαρί, γερή κατασκευή
Εγγλέζικη, με πέντε αμπάρια ( πεντάμπαρο ) με διπλές πόστες και
με μπουκαπόρτες στα αμπάρια, με σκέπασμα από μουσαμάδες.
Το κομοδέσιο της Γέφυρας ήταν στη μέση του πλοίου, στο νούμερο
τρια αμπάρι. Ακριβώς από πίσω προς τα πρίμα ήταν το κομοδέσιο,
η υπερκατασκευή της μηχανής και τα δωμάτια των μηχανικών,
του Λοστρόμου, του Μαραγκού και του Μάγειρα.
Στη μέση, στο κομοδέσιο της Γέφυρας, έμενε ο Καπετάνιος και
οι Αξιωματικοί καταστρώματος, μαζί και ο Ασυρματστής του πλοίου
και ο Θαλαμηπόλος. Εκεί ήταν και η τραπεζαρία των αξιωματικών
που τους σερβίριζαν ο θαλαμηπόλος και ο βοηθός θαλαμηπόλου.
Αυτοί είχαν όλη την εποπτεία της υπερκατασκευής της Γέφυρας.
Όλοι οι άλλοι μέναμε πρίμα
Εμείς ήμασταν το κατώτερο πλήρωμα βλέπεις
Συνεχίζεται.....
τις θαλάσσιες λεωφόρους, από την Ανατολή στην Δύση και από
τον Βοριά στον Νοτιά.
Αυτό ακριβώς διάλεξα και εγώ να ακολουθήσω, τις θαλάσσιες
λεωφόρους που ακολούθησαν οι θαλασσινοί ταξιδευτές μέσα
στους αιώνες, οι ποντοπόροι θαλασσινοί ταξιδευτές.
Πρόσω ολοταχώς ήταν η εντολή του Καπετάνιου, πρόσω ολοταχώς
Καπετάνιε, απαντά με καθαρή φωνή ο αξιωματικός γέφυρας
και γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας την εντολή του Καπετάνιου.
Έτσι γινόταν κάθε φορά στην Γέφυρα του πλοίου, όλα μου
τα χρόνια που βρισκόμουν στις Γέφυρες των πλοίων.
Χειμώνας 1959 στην Βόρεια θάλασσα, μόλις γυρίσαμε το
καραβοφάναρο έξω από το λιμάνι του Ρόντερνταμ της Ολλανδίας
και μπήκαμε στον θαλάσσιο διάδρομο για να πάμε στον πιλότο
του ποταμού Έλβα και ανεβαίνοντας το ποτάμι θα πηγαίναμε στο
κανάλι του Κιέλου για να βγούμε στην Βαλτική θάλασσα.
Το Μιχαήλ Άγγελος, αργά, αλλά σταθερά, μας πήγαινε στον προορισμό
μας χωρίς διακοπές, ήταν καλοτάξιδο σκαρί, γερή κατασκευή
Εγγλέζικη, με πέντε αμπάρια ( πεντάμπαρο ) με διπλές πόστες και
με μπουκαπόρτες στα αμπάρια, με σκέπασμα από μουσαμάδες.
Το κομοδέσιο της Γέφυρας ήταν στη μέση του πλοίου, στο νούμερο
τρια αμπάρι. Ακριβώς από πίσω προς τα πρίμα ήταν το κομοδέσιο,
η υπερκατασκευή της μηχανής και τα δωμάτια των μηχανικών,
του Λοστρόμου, του Μαραγκού και του Μάγειρα.
Στη μέση, στο κομοδέσιο της Γέφυρας, έμενε ο Καπετάνιος και
οι Αξιωματικοί καταστρώματος, μαζί και ο Ασυρματστής του πλοίου
και ο Θαλαμηπόλος. Εκεί ήταν και η τραπεζαρία των αξιωματικών
που τους σερβίριζαν ο θαλαμηπόλος και ο βοηθός θαλαμηπόλου.
Αυτοί είχαν όλη την εποπτεία της υπερκατασκευής της Γέφυρας.
Όλοι οι άλλοι μέναμε πρίμα
Εμείς ήμασταν το κατώτερο πλήρωμα βλέπεις
Συνεχίζεται.....
Παρασκευή 3 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(41)
Σήμερα βέβαια οι κατασκευές όλων των πλοίων, γίνονται όλο
και καλύτερες, είναι πιο καλές οι προδιαγραφές που χρησιμοποιούν
οι κατασκευαστές, σύμφωνα με τους όρους των ασφαλιστικών εταιριών
και των εταιριών των εφοπλιστικών. Που όλο και περισσότερο
ζητάνε πιο ασφαλή πλοία και βέβαια χρησιμοποιούν καλύτερα υλικά
και καλύτερη τεχνολογία.
Η ασφάλεια για την ανθρώπινη ζωή στη θάλασσα και η διάσωση, είναι
στην ανώτατη βαθμίδα, στο πιο υψηλό επίπεδο και αυτό είναι,
αν μπορώ να πω επιτυχία όλων μας, όλων εμάς που ασχολούμαστε
με την θάλασσα και κυρίως με την ποντοπόρο ναυτιλία.
Ο κόσμος που ασχολείται σήμερα με τα πλοία έχει πολύ περισσότερες
γνώσεις από ότι παλαιότερα και αν βάλουμε και την ικανότητα,
φτάνουμε σχεδόν στο ζητούμενο.
Η επιστήμη και η τεχνολογία βοήθησαν στο μέγιστο για να φτιάχνονται
πιο σίγουρα και ασφαλή πλοία, οι δε προδιαγραφές κατασκευής ενός
πλοίου είναι πολύ υψηλού επιπέδου σήμερα και αυτό οφείλεται σε
όλους μας, σε όλους που έχουν συμμετοχή σ αυτό που λέγεται
θάλασσα, πλοία, ταξίδια.
Από τον πλοιοκτήτη, εφοπλιστή, μέχρι το τζόβενο και τον καθαριστή.
Σήμερα όλοι ξέρουν και μπορούν να αξιοποιούν τις ικανότητές τους
προς το καλύτερο και το καλύτερο είναι τα ασφαλή ταξίδια παντός
καιρού. Τα ταξίδια χωρίς απαγορευτικό
Το μόνο που χρειάζεται είναι γνώσεις και καλά ταξίδια για να
μπορούμε να σερφάρουμε πάνω στο κύμα με ασφάλεια.....
Τα πλοία του 1959 που πρώτο μπαρκάρισα, δεν έχουν καμιά σχέση
με τα πλοία τα σημερινά του 2007
Αυτή είναι η αλήθεια και η πραγματικότητα
Όσοι πίστευαν το αντίθετο, δεν ζούνε πια, δεν είναι εν ζωή πια
και όμως η ζωή συνεχίζει τον δρόμο της με σιγουριά.....
Συνεχίζεται.....
και καλύτερες, είναι πιο καλές οι προδιαγραφές που χρησιμοποιούν
οι κατασκευαστές, σύμφωνα με τους όρους των ασφαλιστικών εταιριών
και των εταιριών των εφοπλιστικών. Που όλο και περισσότερο
ζητάνε πιο ασφαλή πλοία και βέβαια χρησιμοποιούν καλύτερα υλικά
και καλύτερη τεχνολογία.
Η ασφάλεια για την ανθρώπινη ζωή στη θάλασσα και η διάσωση, είναι
στην ανώτατη βαθμίδα, στο πιο υψηλό επίπεδο και αυτό είναι,
αν μπορώ να πω επιτυχία όλων μας, όλων εμάς που ασχολούμαστε
με την θάλασσα και κυρίως με την ποντοπόρο ναυτιλία.
Ο κόσμος που ασχολείται σήμερα με τα πλοία έχει πολύ περισσότερες
γνώσεις από ότι παλαιότερα και αν βάλουμε και την ικανότητα,
φτάνουμε σχεδόν στο ζητούμενο.
Η επιστήμη και η τεχνολογία βοήθησαν στο μέγιστο για να φτιάχνονται
πιο σίγουρα και ασφαλή πλοία, οι δε προδιαγραφές κατασκευής ενός
πλοίου είναι πολύ υψηλού επιπέδου σήμερα και αυτό οφείλεται σε
όλους μας, σε όλους που έχουν συμμετοχή σ αυτό που λέγεται
θάλασσα, πλοία, ταξίδια.
Από τον πλοιοκτήτη, εφοπλιστή, μέχρι το τζόβενο και τον καθαριστή.
Σήμερα όλοι ξέρουν και μπορούν να αξιοποιούν τις ικανότητές τους
προς το καλύτερο και το καλύτερο είναι τα ασφαλή ταξίδια παντός
καιρού. Τα ταξίδια χωρίς απαγορευτικό
Το μόνο που χρειάζεται είναι γνώσεις και καλά ταξίδια για να
μπορούμε να σερφάρουμε πάνω στο κύμα με ασφάλεια.....
Τα πλοία του 1959 που πρώτο μπαρκάρισα, δεν έχουν καμιά σχέση
με τα πλοία τα σημερινά του 2007
Αυτή είναι η αλήθεια και η πραγματικότητα
Όσοι πίστευαν το αντίθετο, δεν ζούνε πια, δεν είναι εν ζωή πια
και όμως η ζωή συνεχίζει τον δρόμο της με σιγουριά.....
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 1 Αυγούστου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(40)
Το σπουδαιότερο ήταν και εξακολουθεί να είναι η προστασία
της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, αυτό είναι και το πιο
σημαντικό που κατάφερε ο άνθρωπος για τον άνθρωπο και
την ζωή στη θάλασσα. Αυτό είναι το πρώτο μέλημα όλων μας
που ταξιδεύουμε στον ωκεανό.
Η ασφαλή ναυσιπλοϊα και η ασφάλεια του πληρώματος και
των επιβαινόντων.
Οι Διεθνής κανονισμοί για το θέμα της ασφάλειας και της σωτηρίας
της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, είναι η πιο μεγάλη επιτυχία
που κατάφεραν οι άνθρωποι σε παγκόσμια κλίμακα, είναι το
σπουδαιότερο, είναι το πιο μεγάλο επίτευγμα που κατάφεραν
να εφαρμόσουν, γιατί οι άνθρωποι της θάλασσας, οι ναυτικοί όλου
του κόσμου και κυρίως οι θαλασσοπόροι, οι ποντοπόροι, ήταν
απροστάτευτοι στα ταξίδια τους μέσα στους ωκεανούς με όλες
τις καταστάσεις καιρού και θάλασσας.
Σήμερα τα πράγματα και η ζωή στη θάλασσα έχουν αλλάξει προς
το καλύτερο και γίνονται όλο και καλύτερα και πιο ασφαλή.
Την εποχή που πρώτο μπαρκάρισα το 1959 τα πράγματα βέβαια
ήσαν τελείως διαφορετικά από τα σημερινά, όποιος μπορούσε
να σωθεί σωζόταν, μόνο με τα δικά του μέσα.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει τελείως και ασφαλώς προς
το καλύτερο και σε αυτό βέβαια βοήθησαν και βοηθούν τόσο
οι άνθρωποι όσο και η τεχνολογία.
Αυτοί που πραγματικά βοήθησαν και εξακολουθούν να βοηθούν,
365 μέρες τον χρόνο, με κάθε κατάσταση καιρού, είναι
οι Ακτοφυλακές σε παγκόσμια κλίματα και κυρίως η Αμερικάνικη
Ακτοφυλακή, η U.S. Coast Guard.
Έχουν σώσει ζωές και ζωές και εξακολουθούν να το κάνουν
Είναι η πιο μεγάλη ασφάλεια που μπορούν να προσφέρουν στον
άνθρωπο της θάλασσας και κυρίως στον ποντοπόρο ναυτικό.
Είναι η πιο μεγάλη προσφορά στον άνθρωπο από άνθρωπο
Συνεχίζεται.....
της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, αυτό είναι και το πιο
σημαντικό που κατάφερε ο άνθρωπος για τον άνθρωπο και
την ζωή στη θάλασσα. Αυτό είναι το πρώτο μέλημα όλων μας
που ταξιδεύουμε στον ωκεανό.
Η ασφαλή ναυσιπλοϊα και η ασφάλεια του πληρώματος και
των επιβαινόντων.
Οι Διεθνής κανονισμοί για το θέμα της ασφάλειας και της σωτηρίας
της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, είναι η πιο μεγάλη επιτυχία
που κατάφεραν οι άνθρωποι σε παγκόσμια κλίμακα, είναι το
σπουδαιότερο, είναι το πιο μεγάλο επίτευγμα που κατάφεραν
να εφαρμόσουν, γιατί οι άνθρωποι της θάλασσας, οι ναυτικοί όλου
του κόσμου και κυρίως οι θαλασσοπόροι, οι ποντοπόροι, ήταν
απροστάτευτοι στα ταξίδια τους μέσα στους ωκεανούς με όλες
τις καταστάσεις καιρού και θάλασσας.
Σήμερα τα πράγματα και η ζωή στη θάλασσα έχουν αλλάξει προς
το καλύτερο και γίνονται όλο και καλύτερα και πιο ασφαλή.
Την εποχή που πρώτο μπαρκάρισα το 1959 τα πράγματα βέβαια
ήσαν τελείως διαφορετικά από τα σημερινά, όποιος μπορούσε
να σωθεί σωζόταν, μόνο με τα δικά του μέσα.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει τελείως και ασφαλώς προς
το καλύτερο και σε αυτό βέβαια βοήθησαν και βοηθούν τόσο
οι άνθρωποι όσο και η τεχνολογία.
Αυτοί που πραγματικά βοήθησαν και εξακολουθούν να βοηθούν,
365 μέρες τον χρόνο, με κάθε κατάσταση καιρού, είναι
οι Ακτοφυλακές σε παγκόσμια κλίματα και κυρίως η Αμερικάνικη
Ακτοφυλακή, η U.S. Coast Guard.
Έχουν σώσει ζωές και ζωές και εξακολουθούν να το κάνουν
Είναι η πιο μεγάλη ασφάλεια που μπορούν να προσφέρουν στον
άνθρωπο της θάλασσας και κυρίως στον ποντοπόρο ναυτικό.
Είναι η πιο μεγάλη προσφορά στον άνθρωπο από άνθρωπο
Συνεχίζεται.....
Δευτέρα 30 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(39)
Η ζωή στο πλοίο άλλαξε αμέσως μόλις έφυγε ο πιλότος και
ο Καπετάνιος κτύπησε στον τηλέγραφο το πρόσω ολοταχώς.
Όλο το πλήρωμα μπήκε σε ρυθμούς ταξιδιού, ήμασταν πια εν πλω.
Το πλήρωμα καταστρώματος και μηχανής μπήκε σε βάρδιες για
να καλύψει όλες τις ώρες του 24ωρου.
Ανά 4ωρο ήταν οι βάρδιες, 12 ώρες πρωινές μέχρι το μεσημέρι
και 12 ώρες απογευματινές και βραδυνές μέχρι τα μεσάνυχτα.
Οι βάρδιες άρχιζαν με την αρχή της κάθε ημέρας (0001-0400)
(0400-0800)(0800-1200) και μετά από το μεσημέρι πάλι μέχρι
τα μεσάνυχτα, ανά τέσσερις ώρες, τόσο στη γέφυρα όσο και
στο μηχανοστάσιο.
Στο κατάστρωμα και στον χώρο του μηχανοστασίου δουλεύουν
όλοι οι άλλοι, είναι οι λεγόμενοι ημερεργάτες, που εργάζονται
8ωρο, από τις 8 το πρωί μέχρι το απόγευμα στις 1700 και μετά
σχολάνε, εκτός αν υπάρχει υπερωρία, με μια ώρα διακοπή για
το μεσημεριανό φαγητό (1200-1300)
Καθημερινά στις 1000 και στις 1500 έχει διακοπή από την εργασία
για καφέ, είναι το λεγόμενο (coffee time) για 20 λεπτά
Tο πρωινό φαγητό είναι από τις 0700-0800
Το μεσημεριανό είναι από τις 1200-1300 και
Το βραδινό είναι από τις 1700-1800, τόσο στο πέλαγος όσο
και στο λιμάνι.
Τις υπόλοιπες ώρες του 24ωρου ο καθένας κοιτάζει να τις περάσει
όσο μπορεί πιο όμορφα και ήρεμα, αν δεν έχει επί πλέον από
το 8ωρο του υπερωρία. Το ίδιο και οι βάρδιες
Στο πλοίο το πλήρωμα και η ζωή αποτελούν μια μικρή κοινότητα
ανθρώπων, είναι, μια μικρή πολιτεία εν πλω και στο λιμάνι.
Με νόμους, κανονισμούς και νομοθεσία, που όλοι σέβονται
και υπακούν.
Τα πάντα προστατεύονται από το Ναυτικό Δίκαιο και τους Διεθνής
Κανονισμούς, τόσο η εργασία, η αμοιβή και η προστασία
της ανθώπινης ζωής στη θάλασσα.
Συνεχίζεται.....
ο Καπετάνιος κτύπησε στον τηλέγραφο το πρόσω ολοταχώς.
Όλο το πλήρωμα μπήκε σε ρυθμούς ταξιδιού, ήμασταν πια εν πλω.
Το πλήρωμα καταστρώματος και μηχανής μπήκε σε βάρδιες για
να καλύψει όλες τις ώρες του 24ωρου.
Ανά 4ωρο ήταν οι βάρδιες, 12 ώρες πρωινές μέχρι το μεσημέρι
και 12 ώρες απογευματινές και βραδυνές μέχρι τα μεσάνυχτα.
Οι βάρδιες άρχιζαν με την αρχή της κάθε ημέρας (0001-0400)
(0400-0800)(0800-1200) και μετά από το μεσημέρι πάλι μέχρι
τα μεσάνυχτα, ανά τέσσερις ώρες, τόσο στη γέφυρα όσο και
στο μηχανοστάσιο.
Στο κατάστρωμα και στον χώρο του μηχανοστασίου δουλεύουν
όλοι οι άλλοι, είναι οι λεγόμενοι ημερεργάτες, που εργάζονται
8ωρο, από τις 8 το πρωί μέχρι το απόγευμα στις 1700 και μετά
σχολάνε, εκτός αν υπάρχει υπερωρία, με μια ώρα διακοπή για
το μεσημεριανό φαγητό (1200-1300)
Καθημερινά στις 1000 και στις 1500 έχει διακοπή από την εργασία
για καφέ, είναι το λεγόμενο (coffee time) για 20 λεπτά
Tο πρωινό φαγητό είναι από τις 0700-0800
Το μεσημεριανό είναι από τις 1200-1300 και
Το βραδινό είναι από τις 1700-1800, τόσο στο πέλαγος όσο
και στο λιμάνι.
Τις υπόλοιπες ώρες του 24ωρου ο καθένας κοιτάζει να τις περάσει
όσο μπορεί πιο όμορφα και ήρεμα, αν δεν έχει επί πλέον από
το 8ωρο του υπερωρία. Το ίδιο και οι βάρδιες
Στο πλοίο το πλήρωμα και η ζωή αποτελούν μια μικρή κοινότητα
ανθρώπων, είναι, μια μικρή πολιτεία εν πλω και στο λιμάνι.
Με νόμους, κανονισμούς και νομοθεσία, που όλοι σέβονται
και υπακούν.
Τα πάντα προστατεύονται από το Ναυτικό Δίκαιο και τους Διεθνής
Κανονισμούς, τόσο η εργασία, η αμοιβή και η προστασία
της ανθώπινης ζωής στη θάλασσα.
Συνεχίζεται.....
Κυριακή 29 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(38)
Η μικρή αυτή κοινότητα των ανθρώπων ζωντάνεψε μόλις
αφήσαμε τον πιλότο, μπήκε στους ρυθμούς των ταξιδιών.
Αμέσως άλλαξε η ζωή στο πλοίο, μέχρι τώρα ζούσαμε και
εργαζόμασταν σε ρυθμούς λιμανιού, επισκευής του πλοίου.
Τώρα όλα άλλαξαν, ο καθένας πήγε εκεί που έπρεπε και εκεί
που πρέπει να είναι όταν το πλοίο βρίσκεται εν πλω.
Οι εργασίες και η ζωή έγιναν για την εν πλω κατάσταση
του πλοίου. Το πλήρωμα καταστρώματος και μηχανής μπήκε
σε ρυθμούς ταξιδιού, μπήκαν οι βάρδιες στο πλοίο για
την καλλίτερη εργασία και την ασφαλή ναυσιπλοϊα, σύμφωνα
με τους διεθνής κανονισμούς εργασίας και ασφάλειας.
Η ζωή στο πλοίο πια, από εδώ και μπρος θα ήταν 24 ώρες το 24ωρο
365 μέρες το χρόνο, χωρίς διακοπή και απαγορευτικά.
Η μικρή αυτή κοινότητα των ανθρώπων, από εδώ και πέρα θα ήταν
υπεύθυνη για την λειτουργία, το ταξίδι και την ασφάλεια
του πλοίου και των επιβαινόντων.
Για μας όλους δεν υπήρχε από εδώ και μπρος το Θεού θέλοντος
και του καιρού επιτρέποντος.
Τα ταξίδια στον ωκεανό ήταν δικιά μας υπόθεση και απόφαση
Σύμφωνα πάντα με την κρίση και τις αποφάσεις του Καπετάνιου.
Μόνο που έπρεπε να είναι όλα γραμμένα στο " Ημερολόγιο Γέφυρας "
Συνεχίζεται.....
Παρασκευή 27 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(37)
Χειμώνας στη Βόρειο Θάλασσα, δύσκολα τα πράγματα
Θάλασσες και κρύο, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες όλη
την χειμερινή σαιζόν. Στην Πολωνία που πηγαίναμε για φόρτωση
το κρύο, τα χιόνια και οι πάγοι ήταν υψηλού επιπέδου αυτή
την εποχή. Ολόκληρη η Βαλτική θάλασσα ήταν σχεδόν παγωμένη,
το βόρειο κομμάτι της Γερμανίας που είχε σύνορα με την Πολωνία
ήταν χιονισμένο και γεμάτο πάγους.
Ο βοριάς κατέβαζε όλο το κρύο από τον βόρειο πόλο και
η βόρειος θάλασσα ήταν πολύ δύσκολη αυτή την εποχή για
να την ταξιδεύεις, γι αυτό και εμείς θα πηγαίναμε Πολωνία
μέσω του καναλιού του Κιέλου, που είχε είσοδο από τον
ποταμό Έλβα κοντά στο λιμάνι του Αμβούργου και έτσι θα
αποφεύγαμε όλη σχεδόν την βόρεια θάλασσα και θα μπαίναμε
στην Βαλτική σχεδόν καλά, γιατί ήμασταν και ξεφόρτωτοι.
Αυτά βέβαια όλα τα άκουγα στην γέφυρα όταν ρωτούσα τους
αξιωματικούς της γέφυρας, απλά για να αρχίσω να μαθαίνω
τα της γέφυρας και της Ναυσιπλοϊας.
Αυτό που είναι το πιο δύσκολο είναι το κρύο αυτή την εποχή,
την χειμερινή σαιζόν, στην βόρεια θάλασσα.
Όλα τα βίτζια του ατμού και οι σωληνώσεις θέλουν μεγάλη
προσοχή αυτή την εποχή, επειδή δουλεύουν με ατμό και δεν
πρέπει να σταματήσει καθόλου η παροχή του ατμού και
η λειτουργία τους. Πρέπει τα βίτζια, οι εργάτες της φόρτωσης
και εκφόρτωσης να εργάζονται συνεχώς μέχρι οι θερμοκρασίες
του περιβάλλοντος να φτάσουν στο (+) του μηδενός, αλλιώς
θα γίνει μεγάλη ζημιά, θα σπάσουν οι σωληνώσεις της παροχής
και της επιστροφής του ατμού.
Επειδή ο ατμός θα γίνει νερό και θα παγώσει και θα προκαλέσει
σπάσιμο των σωληνώσεων της παροχής του ατμού λόγω διόγκωσης
και μη εκτόνωσης του ατμού.
Το πλοίο, το κάθε πλοίο, όπως και η κάθε δουλειά είναι ένα
επαγγελματκό σχολείο και εγώ ήμουν ένας απλός καινούργιος
μαθητής,που πήγαινα για να μάθω και να γίνω επαγγελματίας.
Συνεχίζεται.....
Θάλασσες και κρύο, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες όλη
την χειμερινή σαιζόν. Στην Πολωνία που πηγαίναμε για φόρτωση
το κρύο, τα χιόνια και οι πάγοι ήταν υψηλού επιπέδου αυτή
την εποχή. Ολόκληρη η Βαλτική θάλασσα ήταν σχεδόν παγωμένη,
το βόρειο κομμάτι της Γερμανίας που είχε σύνορα με την Πολωνία
ήταν χιονισμένο και γεμάτο πάγους.
Ο βοριάς κατέβαζε όλο το κρύο από τον βόρειο πόλο και
η βόρειος θάλασσα ήταν πολύ δύσκολη αυτή την εποχή για
να την ταξιδεύεις, γι αυτό και εμείς θα πηγαίναμε Πολωνία
μέσω του καναλιού του Κιέλου, που είχε είσοδο από τον
ποταμό Έλβα κοντά στο λιμάνι του Αμβούργου και έτσι θα
αποφεύγαμε όλη σχεδόν την βόρεια θάλασσα και θα μπαίναμε
στην Βαλτική σχεδόν καλά, γιατί ήμασταν και ξεφόρτωτοι.
Αυτά βέβαια όλα τα άκουγα στην γέφυρα όταν ρωτούσα τους
αξιωματικούς της γέφυρας, απλά για να αρχίσω να μαθαίνω
τα της γέφυρας και της Ναυσιπλοϊας.
Αυτό που είναι το πιο δύσκολο είναι το κρύο αυτή την εποχή,
την χειμερινή σαιζόν, στην βόρεια θάλασσα.
Όλα τα βίτζια του ατμού και οι σωληνώσεις θέλουν μεγάλη
προσοχή αυτή την εποχή, επειδή δουλεύουν με ατμό και δεν
πρέπει να σταματήσει καθόλου η παροχή του ατμού και
η λειτουργία τους. Πρέπει τα βίτζια, οι εργάτες της φόρτωσης
και εκφόρτωσης να εργάζονται συνεχώς μέχρι οι θερμοκρασίες
του περιβάλλοντος να φτάσουν στο (+) του μηδενός, αλλιώς
θα γίνει μεγάλη ζημιά, θα σπάσουν οι σωληνώσεις της παροχής
και της επιστροφής του ατμού.
Επειδή ο ατμός θα γίνει νερό και θα παγώσει και θα προκαλέσει
σπάσιμο των σωληνώσεων της παροχής του ατμού λόγω διόγκωσης
και μη εκτόνωσης του ατμού.
Το πλοίο, το κάθε πλοίο, όπως και η κάθε δουλειά είναι ένα
επαγγελματκό σχολείο και εγώ ήμουν ένας απλός καινούργιος
μαθητής,που πήγαινα για να μάθω και να γίνω επαγγελματίας.
Συνεχίζεται.....
Τρίτη 24 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(36)
Χειμώνας του 1959 στη Βόρεια Θάλασσα
Ήταν η πρώτη φορά για μένα που βρισκόμουν σε μια τέτοια
περιοχή του πλανήτη, ήταν η πρώτη φορά που είχα φύγει
από την Ελλάδα να δοκιμάσω την τύχη μου κάπου αλλού.
Έπρεπε όμως να αρχίσω από την αρχή, να βλέπω και να μαθαίνω
σιγά σιγά. Έπρεπε να ξεπεράσω την πρώτη φορά, ήταν η πιο
δύσκολη στιγμή στην μέχρι τώρα ζωή μου.
Αυτό, το ήξεραν, όσοι βέβαια ήσαν ναυτικοί, αλλά αυτό που είχε
σημασία ήταν να το μάθω και εγώ.
Έπρεπε σιγά και σταθερά να προσαρμόζομαι στις καινούργιες
συνθήκες της καινούργιας ζωής που θα ακολουθούσα.
Θέληση και δύναμη είχα, γνώσεις έπρεπε να αποκτήσω, αυτό ήταν
το ζητούμενο, η πείρα θα ερχόταν μετά, αυτή πάντα ακολουθεί.
Όλα ήσαν καινούργια για μένα
Εδώ στο πλοίο υπήρχαν κανόνες, που έπρεπε να μάθω και
να ακολουθώ τους κανόνες πιστά και όσο το δυνατόν με ακρίβεια,
τόσο για την δικιά μου ασφάλεια, όσο κυρίως, για την ασφάλεια
των συναδέλφων ναυτικών.
Αυτό έπρεπε να το ακολουθώ πιστά, πάντα και για πάντα
Είναι ζωή από την ζωή για την ζωή
Εδώ στο πλοίο είναι μια ζωή διαφορετική από όλες τις άλλες ζωές,
μια ζωή, με δικούς της κανόνες και νόμους.
Η ναυτική ζωή και επάγγελμα έχουν την δικιά τους ιδιομορφία,
είναι ένας κόσμος που ξυπνά κάθε πρωινό σε ένα διαφορετικό
σημείο του πλανήτη Γη, μα κάθε πρωινό.
Η ανατολή και η δύση της ημέρας γίνονται πάντα σε διαφορετικό
σημείο του πλανήτη, σε διαφορετικό γεωγραφικό μήκος και πλάτος
του Πλανήτη Γη.
Αυτό ήταν και ένα από τα πιο βασικά που έπρεπε να ξεπεράσω
Το ξεπέρασα όμως σιγά και σταθερά, όπως το είχαν ξεπεράσει
και οι συνάδελφοι επαγγελματίες πλέον ναυτικοί.
Στο πλοίο, στο κάθε πλοίο, υπήρχε και υπάρχει το Ναυτικό
Δίκαιο, έπρεπε και αυτό σιγά σιγά να μαθαίνω.
Εδώ στο πλοίο στο κάθε πλοίο, ζει μια μικρή κοινότητα ανθρώπων
με δικούς της νόμους, επαγγελματικούς και κοινωνικούς, που πρέπει
να τηρούμε πιστά, χωρίς παρεκκλίσεις και τερτίπια.
Η μικρή αυτή κοινότητα των ανθρώπων ξυπνά κάθε πρωινό και πηγαίνει
στην δουλειά της, για φαγητό, για διασκέδαση και ξεκούραση, που,
βρίσκεται στον ίδιο πάντα χώρο που ζει.
Το μόνο, είναι, ότι κάθε πρωινό βρίσκεται σε διαφορετικό γεωγραφικό
σημείο του Πλανήτη Γη.
Στη θάλασσα, στο πέλαγος, στον ωκεανό και ορισμένες φορές
σε κάποια λιμάνια για φόρτωση η εκφόρτωση.
Βρίσκεται πάντα στους ίδιους χώρους εργασίας και ενδιαίτησης
όλο το διάστημα που βρίσκεται στο πλοίο.
Εγώ πάντα μιλώ και γράφω κυρίως για τους ποντοπόρους ναυτικούς
όλου του πλανήτη, τους ωκεανοπόρους θαλασσινούς ταξιδευτές.....
Συνεχίζεται....
Ήταν η πρώτη φορά για μένα που βρισκόμουν σε μια τέτοια
περιοχή του πλανήτη, ήταν η πρώτη φορά που είχα φύγει
από την Ελλάδα να δοκιμάσω την τύχη μου κάπου αλλού.
Έπρεπε όμως να αρχίσω από την αρχή, να βλέπω και να μαθαίνω
σιγά σιγά. Έπρεπε να ξεπεράσω την πρώτη φορά, ήταν η πιο
δύσκολη στιγμή στην μέχρι τώρα ζωή μου.
Αυτό, το ήξεραν, όσοι βέβαια ήσαν ναυτικοί, αλλά αυτό που είχε
σημασία ήταν να το μάθω και εγώ.
Έπρεπε σιγά και σταθερά να προσαρμόζομαι στις καινούργιες
συνθήκες της καινούργιας ζωής που θα ακολουθούσα.
Θέληση και δύναμη είχα, γνώσεις έπρεπε να αποκτήσω, αυτό ήταν
το ζητούμενο, η πείρα θα ερχόταν μετά, αυτή πάντα ακολουθεί.
Όλα ήσαν καινούργια για μένα
Εδώ στο πλοίο υπήρχαν κανόνες, που έπρεπε να μάθω και
να ακολουθώ τους κανόνες πιστά και όσο το δυνατόν με ακρίβεια,
τόσο για την δικιά μου ασφάλεια, όσο κυρίως, για την ασφάλεια
των συναδέλφων ναυτικών.
Αυτό έπρεπε να το ακολουθώ πιστά, πάντα και για πάντα
Είναι ζωή από την ζωή για την ζωή
Εδώ στο πλοίο είναι μια ζωή διαφορετική από όλες τις άλλες ζωές,
μια ζωή, με δικούς της κανόνες και νόμους.
Η ναυτική ζωή και επάγγελμα έχουν την δικιά τους ιδιομορφία,
είναι ένας κόσμος που ξυπνά κάθε πρωινό σε ένα διαφορετικό
σημείο του πλανήτη Γη, μα κάθε πρωινό.
Η ανατολή και η δύση της ημέρας γίνονται πάντα σε διαφορετικό
σημείο του πλανήτη, σε διαφορετικό γεωγραφικό μήκος και πλάτος
του Πλανήτη Γη.
Αυτό ήταν και ένα από τα πιο βασικά που έπρεπε να ξεπεράσω
Το ξεπέρασα όμως σιγά και σταθερά, όπως το είχαν ξεπεράσει
και οι συνάδελφοι επαγγελματίες πλέον ναυτικοί.
Στο πλοίο, στο κάθε πλοίο, υπήρχε και υπάρχει το Ναυτικό
Δίκαιο, έπρεπε και αυτό σιγά σιγά να μαθαίνω.
Εδώ στο πλοίο στο κάθε πλοίο, ζει μια μικρή κοινότητα ανθρώπων
με δικούς της νόμους, επαγγελματικούς και κοινωνικούς, που πρέπει
να τηρούμε πιστά, χωρίς παρεκκλίσεις και τερτίπια.
Η μικρή αυτή κοινότητα των ανθρώπων ξυπνά κάθε πρωινό και πηγαίνει
στην δουλειά της, για φαγητό, για διασκέδαση και ξεκούραση, που,
βρίσκεται στον ίδιο πάντα χώρο που ζει.
Το μόνο, είναι, ότι κάθε πρωινό βρίσκεται σε διαφορετικό γεωγραφικό
σημείο του Πλανήτη Γη.
Στη θάλασσα, στο πέλαγος, στον ωκεανό και ορισμένες φορές
σε κάποια λιμάνια για φόρτωση η εκφόρτωση.
Βρίσκεται πάντα στους ίδιους χώρους εργασίας και ενδιαίτησης
όλο το διάστημα που βρίσκεται στο πλοίο.
Εγώ πάντα μιλώ και γράφω κυρίως για τους ποντοπόρους ναυτικούς
όλου του πλανήτη, τους ωκεανοπόρους θαλασσινούς ταξιδευτές.....
Συνεχίζεται....
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(35)
Αφήσαμε τον πλοηγό, τον πιλότο, στον πλοηγικό σταθμό, πήραμε
την σκάλα του πιλότου επάνω στο κατάστρωμα και ο Ανθυποπλοίαρχος
ειδοποίησε την γέφυρα του πλοίου ότι ο πιλότος έφυγε.
Αποβίβαση πλοηγού είπε ο καπετάν Σπύρος στην γέφυρα, έτσι γινόταν
κάθε φορά που ερχόταν πιλότος η έφευγε, η γινόταν επιβίβαση
η αποβίβαση των αρχών του τόπου που πηγαίναμε η φεύγαμε.
Εγώ πάντα ήμουν εκεί, όσο ήμουν δόκιμος και αργότερα αξιωματικός
καταστρώματος, μαζί με τον Λοστρόμο αν δεν ήταν στην πλώρη μαζί
με τον Υποπλοίαρχο, η με κάποιον από τους ναύτες του πλοίου.
Πάντα ο Αξιωματικός συνόδευε τον πλοηγό από το καστάστρωμα
στην Γέφυρα η αντίθετα.
Αφού βέβαια σιγουρεύαμε την σκάλα και ότι άλλο ήταν στο κατάστρωμα,
εγώ ανέβαινα στην Γέφυρα με την άδεια του Υποπλοιάρχου, για
να μπορώ να παρακολουθώ όλες τις λειτουργίες που γίνονταν
στην Γέφυρα για την ασφαλή πλεύση του πλοίου, για απόκτηση
γνώσεων και για να μπορέσω να γίνω ένας καλός και καταρτισμένος
αξιωματικός καταστρώματος και πολύ αργότερα Καπετάνιος.....
Όλοι Μήτσο φώναζαν, είτε για να μου πουν γεια σου, είτε,
για έλα εδώ. Αυτό γινόταν χρόνια, δεν ήταν κάτι περαστικό,
κράτησε πολλά χρόνια, μέχρι που και εγώ έγινα προϊστάμενος
και απέκτησα πόστο, Position
Τώρα ήμουν πρωτόμπαρκος, έπρεπε να περάσω από όλα τα στάδια
του ναυτικού επαγγέλματος και να μάθω την ναυτική ορολογία
και ναυτική τέχνη, αυτά τα δυο ήταν από τα πιο βασικά, για
να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου στο κατάστρωμα, στην μηχανή
και στην γέφυρα του πλοίου, για να μπορώ να μάθω και να κάνω
την δουλειά του ναυτικού, του θαλασσοπόρου ταξιδευτή
του ποντοπόρου.
Πρόσω λοιπόν την μηχανή
Ολοταχώς
Κτύπησε στον τηλέγραφο της γέφυρας ο Καπετάνιος
Καλό ταξίδι λοιπόν, καλές θάλασσες
Το ταξίδι ξεκινά για τον Καπετάν Δημήτρη μέσα στην απεραντοσύνη
της ομορφιάς του Ωκεανού
Ο Αξιωματικός Γέφυρας γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας
Πρόσω ολοταχώς
Προρισμός μας Γδύνια Πολωνία, μέσω καναλιού κιέλου Γερμανίας
κατ εντολή ναυλωτών του πλοίου
Ο νεαρός τότε Μήτσος ήταν στην Γέφυρα του πλοίου
Νοέμβρης 1959 και έμεινε στα καταστρώματα, τις μηχανές και
τις γέφυρες των πλοίων μέχρι και το τέλος του 2005.....
Συνεχίζεται.....
την σκάλα του πιλότου επάνω στο κατάστρωμα και ο Ανθυποπλοίαρχος
ειδοποίησε την γέφυρα του πλοίου ότι ο πιλότος έφυγε.
Αποβίβαση πλοηγού είπε ο καπετάν Σπύρος στην γέφυρα, έτσι γινόταν
κάθε φορά που ερχόταν πιλότος η έφευγε, η γινόταν επιβίβαση
η αποβίβαση των αρχών του τόπου που πηγαίναμε η φεύγαμε.
Εγώ πάντα ήμουν εκεί, όσο ήμουν δόκιμος και αργότερα αξιωματικός
καταστρώματος, μαζί με τον Λοστρόμο αν δεν ήταν στην πλώρη μαζί
με τον Υποπλοίαρχο, η με κάποιον από τους ναύτες του πλοίου.
Πάντα ο Αξιωματικός συνόδευε τον πλοηγό από το καστάστρωμα
στην Γέφυρα η αντίθετα.
Αφού βέβαια σιγουρεύαμε την σκάλα και ότι άλλο ήταν στο κατάστρωμα,
εγώ ανέβαινα στην Γέφυρα με την άδεια του Υποπλοιάρχου, για
να μπορώ να παρακολουθώ όλες τις λειτουργίες που γίνονταν
στην Γέφυρα για την ασφαλή πλεύση του πλοίου, για απόκτηση
γνώσεων και για να μπορέσω να γίνω ένας καλός και καταρτισμένος
αξιωματικός καταστρώματος και πολύ αργότερα Καπετάνιος.....
Όλοι Μήτσο φώναζαν, είτε για να μου πουν γεια σου, είτε,
για έλα εδώ. Αυτό γινόταν χρόνια, δεν ήταν κάτι περαστικό,
κράτησε πολλά χρόνια, μέχρι που και εγώ έγινα προϊστάμενος
και απέκτησα πόστο, Position
Τώρα ήμουν πρωτόμπαρκος, έπρεπε να περάσω από όλα τα στάδια
του ναυτικού επαγγέλματος και να μάθω την ναυτική ορολογία
και ναυτική τέχνη, αυτά τα δυο ήταν από τα πιο βασικά, για
να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου στο κατάστρωμα, στην μηχανή
και στην γέφυρα του πλοίου, για να μπορώ να μάθω και να κάνω
την δουλειά του ναυτικού, του θαλασσοπόρου ταξιδευτή
του ποντοπόρου.
Πρόσω λοιπόν την μηχανή
Ολοταχώς
Κτύπησε στον τηλέγραφο της γέφυρας ο Καπετάνιος
Καλό ταξίδι λοιπόν, καλές θάλασσες
Το ταξίδι ξεκινά για τον Καπετάν Δημήτρη μέσα στην απεραντοσύνη
της ομορφιάς του Ωκεανού
Ο Αξιωματικός Γέφυρας γράφει στο Ημερολόγιο Γέφυρας
Πρόσω ολοταχώς
Προρισμός μας Γδύνια Πολωνία, μέσω καναλιού κιέλου Γερμανίας
κατ εντολή ναυλωτών του πλοίου
Ο νεαρός τότε Μήτσος ήταν στην Γέφυρα του πλοίου
Νοέμβρης 1959 και έμεινε στα καταστρώματα, τις μηχανές και
τις γέφυρες των πλοίων μέχρι και το τέλος του 2005.....
Συνεχίζεται.....
Κυριακή 15 Ιουλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας..... ( 34 )
Έκανες λάθος
Ποιός άραγε είναι αυτός που μπορεί να σε συγχωρέσει
Τα λάθη, όλοι λένε είναι ανθρώπινα
Πίσω από αυτά τα λάθη, προσπαθούν να κρυφτούν όλοι
Προσπαθούν να συγχωρέσουν
Ήταν ανθρώπινο το λάθος, έτσι όλοι λένε
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας δεν υπάρχει γραμμένο
το ανθρώπινο λάθος
Δεν επιτρέπεται λάθος
Πρέπει να είσαι σε ετοιμότητα ακόμη και την ώρα που κοιμάσαι
Πρέπει να είναι υπό έλεγχο η πραγματικότητα του τώρα
του σήμερα, γιατί σίγουρα δεν θα υπάρξει αύριο
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας ότι γράφεις είναι χωρίς λάθος
Τα λάθη δεν συγχωρούνται
Το ξέρω ότι και ο Καπετάνιος είναι άνθρωπος
Πάνω όμως από όλα, είναι Καπετάνιος
Αν δεν το ξέρεις αυτό
Καλύτερα είναι να μην προσπαθείσεις να γίνεις Καπετάνιος
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας δεν μπορείς να γράφεις λάθος
Δεν υπάρχει διόρθωση με μπλάνκο
Γιατί τότε θα είναι πολύ αργά
Συνεχίζεται.....
Ποιός άραγε είναι αυτός που μπορεί να σε συγχωρέσει
Τα λάθη, όλοι λένε είναι ανθρώπινα
Πίσω από αυτά τα λάθη, προσπαθούν να κρυφτούν όλοι
Προσπαθούν να συγχωρέσουν
Ήταν ανθρώπινο το λάθος, έτσι όλοι λένε
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας δεν υπάρχει γραμμένο
το ανθρώπινο λάθος
Δεν επιτρέπεται λάθος
Πρέπει να είσαι σε ετοιμότητα ακόμη και την ώρα που κοιμάσαι
Πρέπει να είναι υπό έλεγχο η πραγματικότητα του τώρα
του σήμερα, γιατί σίγουρα δεν θα υπάρξει αύριο
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας ότι γράφεις είναι χωρίς λάθος
Τα λάθη δεν συγχωρούνται
Το ξέρω ότι και ο Καπετάνιος είναι άνθρωπος
Πάνω όμως από όλα, είναι Καπετάνιος
Αν δεν το ξέρεις αυτό
Καλύτερα είναι να μην προσπαθείσεις να γίνεις Καπετάνιος
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας δεν μπορείς να γράφεις λάθος
Δεν υπάρχει διόρθωση με μπλάνκο
Γιατί τότε θα είναι πολύ αργά
Συνεχίζεται.....
Τρίτη 22 Μαΐου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(33)
Δεν μπορώ να πω ότι έγινα ναυτικός μέσα σε τόσο λίγο καιρό,
μέσα σε λίγες ημέρες, θέλει πολύ χρόνο και πολύ κόπο για
να πεις ότι έγινα ναυτικός.
Είναι πολύ δύσκολο σαν επάγγελμα και σαν ζωή, τότε ήμουν
πολύ νέο, παιδί, ακόμη και δεν μπορούσα να τα καταλάβω
όλα αυτά που μπορώ να καταλάβω σήμερα.
Χειμώνας του 1960 στη βόρεια θάλασσα, δεν είχα ούτε καν
φανταστεί πως ήταν και τι θα συναντούσα, ήταν δύσκολο
ταξίδι με τέτοιο πλοίο, αυτό βέβαια το λέω σήμερα που έχω
γνώση της θάλασσας και μεγάλη πείρα από πλοία και ταξίδια
πελαγίσια. Τότε δεν ήξερα και να μου έλεγαν τι μπορούσα άραγε
να καταλάβω αφού δεν είχα τις γνώσεις και την πείρα των ταξιδιών.
Η αλήθεια είναι ότι όλοι με πρόσεχαν και αυτό ήταν και το πιο
θετικό σε αυτό το πρώτο μου ταξίδι στη θάλασσα.
Ήταν η πρώτη μου βάπτιση με την θάλασσα, με τον αγέρα
με την αλμύρα, η πρώτη μου γνωριμία με τα θαλασσοπούλια,
με την συννεφιά του ωκεανού, με το σκαμπανέβασμα του πλοίου,
με το κύμα που κτυπούσε στις μάσκες τις πλώρης του πλοίου.
Άκουγα για πρώτη φορά τον ήχο της μηχανής του πλοίου που
ακουγόταν μέχρι και την πρύμη και την πλώρη, έπρεπε να μάθω
ακόμη να ξεχωρίζω και τους ήχους και όλους τους θορύβους κατά
την διάρκεια των ταξιδιών. Αυτό είναι από τα πιο σημαντικά
της ναυτικής ζωής, πρέπει οπωσδήποτε να μάθεις να ξεχωρίζεις
τους ήχους και τους θορύβους, γιατί είναι η ζωή σου η ίδια στην
διάρκεια των ταξιδιών. Πρέπει να αφουγκράζεσαι ακόμη και την ώρα
που κοιμάσαι, πρέπει να είσαι σε διαρκή ετοιμότητα, ο ύπνος
ο βαρύς δεν είναι καλός σύντροφος όταν ταξιδεύεις, πρέπει να
είσαι πάντα σε εγρήγορση.
Πρέπει πάντα να ελέγχεις την πραγματικότητα του τώρα, του σήμερα,
γιατί μπορεί να μην υπάρξει αύριο.
Πρέπει να μάθεις να μεταφράζεις τους ήχους και τους θορύβους
γιατί έχουν την δική τους μετάφραση.
Βέβαια αυτά τα γράφω τώρα που έχω πλήρη γνώση, το τι σημαίνει
να είσαι ναυτικός, θαλασσοπόρος ταξιδευτής, ποντοπόρος,
παντός καιρού. Τότε πήγαινες πιο πολύ με το ένστικτό σου.
Σήμερα η πρόδος της τεχνολογίας τα έχει όλα μετατρέψει, προς
το καλύτερο βέβαια και κυρίως στην ασφάλεια και την σιγουριά.
Για μας δεν υπάρχει, θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος
Ταξιδεύουμε, πάνω από όλα αυτά, φτάνοντας στα όρια.
Τα όρια τα βάζουμε εμείς, εμείς τα τοποθετούμε τα όρια
Αυτή είναι όλη η αλήθεια και η πραγματικότητα
Η απόφαση και οι αποφάσεις είναι δικές μας και πρέπει πάντα
να είναι σωστές, τα λάθη δεν συγχωρούνται....
Συνεχίζεται.....
μέσα σε λίγες ημέρες, θέλει πολύ χρόνο και πολύ κόπο για
να πεις ότι έγινα ναυτικός.
Είναι πολύ δύσκολο σαν επάγγελμα και σαν ζωή, τότε ήμουν
πολύ νέο, παιδί, ακόμη και δεν μπορούσα να τα καταλάβω
όλα αυτά που μπορώ να καταλάβω σήμερα.
Χειμώνας του 1960 στη βόρεια θάλασσα, δεν είχα ούτε καν
φανταστεί πως ήταν και τι θα συναντούσα, ήταν δύσκολο
ταξίδι με τέτοιο πλοίο, αυτό βέβαια το λέω σήμερα που έχω
γνώση της θάλασσας και μεγάλη πείρα από πλοία και ταξίδια
πελαγίσια. Τότε δεν ήξερα και να μου έλεγαν τι μπορούσα άραγε
να καταλάβω αφού δεν είχα τις γνώσεις και την πείρα των ταξιδιών.
Η αλήθεια είναι ότι όλοι με πρόσεχαν και αυτό ήταν και το πιο
θετικό σε αυτό το πρώτο μου ταξίδι στη θάλασσα.
Ήταν η πρώτη μου βάπτιση με την θάλασσα, με τον αγέρα
με την αλμύρα, η πρώτη μου γνωριμία με τα θαλασσοπούλια,
με την συννεφιά του ωκεανού, με το σκαμπανέβασμα του πλοίου,
με το κύμα που κτυπούσε στις μάσκες τις πλώρης του πλοίου.
Άκουγα για πρώτη φορά τον ήχο της μηχανής του πλοίου που
ακουγόταν μέχρι και την πρύμη και την πλώρη, έπρεπε να μάθω
ακόμη να ξεχωρίζω και τους ήχους και όλους τους θορύβους κατά
την διάρκεια των ταξιδιών. Αυτό είναι από τα πιο σημαντικά
της ναυτικής ζωής, πρέπει οπωσδήποτε να μάθεις να ξεχωρίζεις
τους ήχους και τους θορύβους, γιατί είναι η ζωή σου η ίδια στην
διάρκεια των ταξιδιών. Πρέπει να αφουγκράζεσαι ακόμη και την ώρα
που κοιμάσαι, πρέπει να είσαι σε διαρκή ετοιμότητα, ο ύπνος
ο βαρύς δεν είναι καλός σύντροφος όταν ταξιδεύεις, πρέπει να
είσαι πάντα σε εγρήγορση.
Πρέπει πάντα να ελέγχεις την πραγματικότητα του τώρα, του σήμερα,
γιατί μπορεί να μην υπάρξει αύριο.
Πρέπει να μάθεις να μεταφράζεις τους ήχους και τους θορύβους
γιατί έχουν την δική τους μετάφραση.
Βέβαια αυτά τα γράφω τώρα που έχω πλήρη γνώση, το τι σημαίνει
να είσαι ναυτικός, θαλασσοπόρος ταξιδευτής, ποντοπόρος,
παντός καιρού. Τότε πήγαινες πιο πολύ με το ένστικτό σου.
Σήμερα η πρόδος της τεχνολογίας τα έχει όλα μετατρέψει, προς
το καλύτερο βέβαια και κυρίως στην ασφάλεια και την σιγουριά.
Για μας δεν υπάρχει, θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος
Ταξιδεύουμε, πάνω από όλα αυτά, φτάνοντας στα όρια.
Τα όρια τα βάζουμε εμείς, εμείς τα τοποθετούμε τα όρια
Αυτή είναι όλη η αλήθεια και η πραγματικότητα
Η απόφαση και οι αποφάσεις είναι δικές μας και πρέπει πάντα
να είναι σωστές, τα λάθη δεν συγχωρούνται....
Συνεχίζεται.....
Κυριακή 20 Μαΐου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(32)
Φεύγοντας ο πλοηγός, ο πιλότος, μαζέψαμε την σκάλα του πιλότου
σιγουρέψαμε τις άγκυρες με τον λοστρόμο και τους ναύτες,
κατεβάσαμε τους κάβους στο μαγαζί της πλώρης και μαζέψαμε ότι
είχε πάνω στο κατάστρωμα της πλώρης, στο καπούνι.
Γιατί τώρα βγαίνουμε στο πέλαγος και όλα πρέπει να είναι
σε πλήρη ασφάλεια, για την ασφάλεια του πλοίου και
την ασφαλή ναυσιπλοϊα.
Οι ναύτες με τον μαραγκό επικεφαλή, τακτοποιούσαν τα αμπάρια
του φορτίου, βάζοντας τους τελευταίους μουσαμάδες για ασφάλεια.
Εγώ ήμουν παντού, έβλεπα, άκουγα και μάθαινα και το μόνο
που άκουγα κάθε φορά, ήταν, πρόσεχε Μήτσο, έλα εδώ Μήτσο,
πήγαινε εκεί Μήτσο. Τι να κάνω, έπρεπε να εκτελώ τις εντολές
αυτή ήταν η δουλειά μου, πήγαινα όπου με χρειάζονταν, έτσι όμως
έμαθα σιγά, σιγά και όλα πήγαιναν και πήγαν καλά.
Ήταν η πρώτη μου φορά που έβγαινα και έβλεπα το πέλαγος και
έπρεπε να προσέχω πάρα πολύ, δεν είχα ξανά περπατήσει σε κατάστρωμα
πλοίου ποντοπόρου στο πέλαγος και ασφαλώς στον ωκεανό.
Δεν ήξερα να περπατήσω ακόμη, έπρεπε να προσέχω και να μαθαίνω
και έτσι έμαθα παρέα με τον χρόνο και τον λοστρόμο και όλα
πήγαν καλά.
Γελάω τώρα που τα γράφω, γιατί εδώ αισθάνομαι σιγουριά και τώρα
ξέρω πως πρέπει να περπατήσω στο κατάστρωμα του ποντοπόρου πλοίου.
Έμαθα τόσα χρόνια στη θάλασσα, τότε ήμουν πρωτάρης, δεν ήξερα.
Κάθε φορά που πέρνούσα από την κουζίνα ο μάγειρας, ο Σιδέρης,
με ρώταγε, πως πάει Μητσάρα τα καταφέρνουμε ?
Θα τα καταφέρουμε, σιγά, σιγά Σιδέρη μου
Να προσέχεις Μήτσο μας
Αυτό γινόταν κάθε φορά, τόσο στην κουζίνα όσο και στην τραπεζαρία
όταν πηγαίναμε για καφέ, είναι δύσκολο το περπάτημα στο κατάστρωμα,
δεν είναι τόσο απλό.
Θέλει χρόνο και γνώση.....
Συνεχίζεται.....
σιγουρέψαμε τις άγκυρες με τον λοστρόμο και τους ναύτες,
κατεβάσαμε τους κάβους στο μαγαζί της πλώρης και μαζέψαμε ότι
είχε πάνω στο κατάστρωμα της πλώρης, στο καπούνι.
Γιατί τώρα βγαίνουμε στο πέλαγος και όλα πρέπει να είναι
σε πλήρη ασφάλεια, για την ασφάλεια του πλοίου και
την ασφαλή ναυσιπλοϊα.
Οι ναύτες με τον μαραγκό επικεφαλή, τακτοποιούσαν τα αμπάρια
του φορτίου, βάζοντας τους τελευταίους μουσαμάδες για ασφάλεια.
Εγώ ήμουν παντού, έβλεπα, άκουγα και μάθαινα και το μόνο
που άκουγα κάθε φορά, ήταν, πρόσεχε Μήτσο, έλα εδώ Μήτσο,
πήγαινε εκεί Μήτσο. Τι να κάνω, έπρεπε να εκτελώ τις εντολές
αυτή ήταν η δουλειά μου, πήγαινα όπου με χρειάζονταν, έτσι όμως
έμαθα σιγά, σιγά και όλα πήγαιναν και πήγαν καλά.
Ήταν η πρώτη μου φορά που έβγαινα και έβλεπα το πέλαγος και
έπρεπε να προσέχω πάρα πολύ, δεν είχα ξανά περπατήσει σε κατάστρωμα
πλοίου ποντοπόρου στο πέλαγος και ασφαλώς στον ωκεανό.
Δεν ήξερα να περπατήσω ακόμη, έπρεπε να προσέχω και να μαθαίνω
και έτσι έμαθα παρέα με τον χρόνο και τον λοστρόμο και όλα
πήγαν καλά.
Γελάω τώρα που τα γράφω, γιατί εδώ αισθάνομαι σιγουριά και τώρα
ξέρω πως πρέπει να περπατήσω στο κατάστρωμα του ποντοπόρου πλοίου.
Έμαθα τόσα χρόνια στη θάλασσα, τότε ήμουν πρωτάρης, δεν ήξερα.
Κάθε φορά που πέρνούσα από την κουζίνα ο μάγειρας, ο Σιδέρης,
με ρώταγε, πως πάει Μητσάρα τα καταφέρνουμε ?
Θα τα καταφέρουμε, σιγά, σιγά Σιδέρη μου
Να προσέχεις Μήτσο μας
Αυτό γινόταν κάθε φορά, τόσο στην κουζίνα όσο και στην τραπεζαρία
όταν πηγαίναμε για καφέ, είναι δύσκολο το περπάτημα στο κατάστρωμα,
δεν είναι τόσο απλό.
Θέλει χρόνο και γνώση.....
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 25 Απριλίου 2007
" LIBERTY OF THE SEAS"
.JPG)
.JPG)
SOUTHAMPTON 24/04/2007
Το μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο στον κόσμο
η πολυτέλεια σε όλη της την μεγαλοπρέπεια
θα ταξιδεύει στις θάλασσες όλου του κόσμου.
Η ανθρώπινη δημιουργία σε όλο της το μεγαλείο
ήταν απόψε στο λιμάνι του Southampton.
Αυτό το πλοίο θα μπορεί να μεταφέρει 6500 ανθρώπους
είναι καταπληκτικό.
Αυτές τις εικόνες μου τις έστειλαν πριν λίγο
Από το Southampton
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας είναι γραμμένο
" LIBERTY OF THE SEAS "
SOUTHAMPTON
Τρίτη 24 Απριλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(31)
Ο απόπλους έγινε μετά από την επισκευή του πλοίου που κράτησε
περίπου έναν μήνα.
Επιτέλους το πλοίο μας, τώρα έγινε πλοίο άξιο για πλου, τώρα
βρήκε και ναύλο και να που άρχισε το ταξίδι μας.
Για μένα είναι το πρώτο μου ταξίδι, όπως και των δυο άλλων
δόκιμων του καταστρώματος.
Τώρα βρίσκομαι στην πλώρη του πλοίου μαζί με τους ναύτες, τον
λοστρόμο και τον υποπλοίαρχο, είμαστε εδώ γιατί στην αριστερή
μεριά της πλώρης είναι δεμένο ένα ρυμουλκό που μας βοηθά για
το πέρασμα μας μέσα από το κανάλι, μέχρι να βγούμε στην ανοιχτή
θάλασσα. Σε λίγο θα μπούμε στην λεκάνη, που είναι σαν μια μεγάλη
δεξαμενή και μετά θα βγούμε στην ανοιχτή θάλασσα.
εδώ η στάθμη του νερού του λιμανιού έχει υψομετρική διαφορά από
την στάθμη της θάλασσας και μπαίνοντας το πλοίο στην λεκάνη
μπαίνει νερό με αντλίες σηκώνεται το πλοίο και φτάνει στην ίδια
στάθμη με την στάθμη της θάλασσας.
Όλα αυτά ασφαλώς και δεν τα ήξερα, σήμερα τα ξέρω βέβαια και
τα θυμάμαι σιγά, σιγά. Προσπαθούσα να τα δω όλα, να τα συγκρατήσω
στο νου μου, τα μάτια μου μετέφεραν όλες αυτές τις εικόνες στην
μνήμη του άλμπουμ των φωτογραφιών του μυαλού μου, στον σκληρό
δίσκο του εγκεφάλου μου.
Τώρα που τα γράφω, χαμογελάω βέβαια που έρχονται ξανά στο νου μου,
ξαναζωντανεύουν όλες οι εικόνες μπροστά στα μάτια μου, σαν να
είμαι εκεί, σαν να γίνονται όλα αυτή την στιγμή και όμως όλα αυτά
συνέβαιναν πριν από 47 χρόνια, το 1960, στην πλώρη του Μιχαήλ
Άγγελος του πρώτου πλοίου στην ναυτική σταδιοδρομία μου.
Όλο ρωτούσα, έβλεπα και μάθαινα, χρόνια γινόταν αυτό και συνεχίζεται,
σήμερα βέβαια ξέρω, είδα, ρώτησα, έμαθα και ξέρω πια τι πρέπει
να γίνει και τι πρέπει να κάνω.
Ήμουν πάντα κοντά στον λοστρόμο στους αξιωματικούς του πλοίου
τους ναύτες και τα άλλα βέβαια μέλη του πληρώματος, έπρεπε σιγά,
σιγά να τα δω όλα και να τα μάθω βέβαια, αυτό είναι και το ζητούμενο.
Έτσι ακριβώς έγιναν όλα, βέβαια πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια για να το πω
αυτό και να τα γράψω όλα αυτά σιγά, σιγά και σταθερά καθισμένος
μπροστά στο πληκτρολόγιο του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Ποιός να το φανταζόταν ότι όλα θα γίνονταν με αυτόν τον τρόπο.
Ο καπετάν Δημήτρης να κάθεται στο γραφείο του και να γράφει την ίδια
στιγμή που με το πλοίο μπαίνει στην λεκάνη του λιμανιού της
Αμβέρσας για να βγει στην ανοιχτή θάλασσα.
Αυτό μόνο ο καπετάν Δημήτρης μπορούσε να το καταφέρει και το κατάφερε.
Πλώρη, μόλα τους κάβους του ρυμουλκού ακούγεται από την φωνή του
καπετάνιου που είναι στη Γέφυρα, του καπετάν Κώστα.
Μόλα όλα καπετάνιε, καλό μας ταξίδι, λέει ο υποπλοίαρχος από την πλώρη
και το Μιχαήλ Άγγελος βγαίνει από την λεκάνη με πρόσω αργά.
Η πιλοτίνα είναι στην δεξιά πλευρά, στην μέση του πλοίου και περιμένει
να παραλάβει τον πλοηγό, τα ρυμουλκά απομακρύνονται σιγά, σιγά,
σε λίγο θα φύγει και ο πλοηγός, η σκάλα του πιλότου είναι έτοιμη, εγώ
μαζί με τους ναύτες μαζεύουμε τους κάβους του πλοίου από το κατάστρωμα
της πλώρης, γιατί το πλοίο θα βγει στην ανοιχτή θάλασσα και όλα πρέπει
να είναι στη θέση τους ασφαλισμένα για τον ασφαλή πλου του πλοίου.
Αποβίβαση πλοηγού, λέει ο αξιωματικός από το κατάστρωμα στη Γέφυρα,
Φουλ ολοταχώς η μηχανή δίνει εντολή ο καπετάνιος
Φουλ ολοταχώς καπετάνιε, λέει ο αξιωματικός Γέφυρας και στο Ημερολόγιο
Γέφυρας γράφει όλες τις κινήσεις.....
Συνεχίζεται.....
περίπου έναν μήνα.
Επιτέλους το πλοίο μας, τώρα έγινε πλοίο άξιο για πλου, τώρα
βρήκε και ναύλο και να που άρχισε το ταξίδι μας.
Για μένα είναι το πρώτο μου ταξίδι, όπως και των δυο άλλων
δόκιμων του καταστρώματος.
Τώρα βρίσκομαι στην πλώρη του πλοίου μαζί με τους ναύτες, τον
λοστρόμο και τον υποπλοίαρχο, είμαστε εδώ γιατί στην αριστερή
μεριά της πλώρης είναι δεμένο ένα ρυμουλκό που μας βοηθά για
το πέρασμα μας μέσα από το κανάλι, μέχρι να βγούμε στην ανοιχτή
θάλασσα. Σε λίγο θα μπούμε στην λεκάνη, που είναι σαν μια μεγάλη
δεξαμενή και μετά θα βγούμε στην ανοιχτή θάλασσα.
εδώ η στάθμη του νερού του λιμανιού έχει υψομετρική διαφορά από
την στάθμη της θάλασσας και μπαίνοντας το πλοίο στην λεκάνη
μπαίνει νερό με αντλίες σηκώνεται το πλοίο και φτάνει στην ίδια
στάθμη με την στάθμη της θάλασσας.
Όλα αυτά ασφαλώς και δεν τα ήξερα, σήμερα τα ξέρω βέβαια και
τα θυμάμαι σιγά, σιγά. Προσπαθούσα να τα δω όλα, να τα συγκρατήσω
στο νου μου, τα μάτια μου μετέφεραν όλες αυτές τις εικόνες στην
μνήμη του άλμπουμ των φωτογραφιών του μυαλού μου, στον σκληρό
δίσκο του εγκεφάλου μου.
Τώρα που τα γράφω, χαμογελάω βέβαια που έρχονται ξανά στο νου μου,
ξαναζωντανεύουν όλες οι εικόνες μπροστά στα μάτια μου, σαν να
είμαι εκεί, σαν να γίνονται όλα αυτή την στιγμή και όμως όλα αυτά
συνέβαιναν πριν από 47 χρόνια, το 1960, στην πλώρη του Μιχαήλ
Άγγελος του πρώτου πλοίου στην ναυτική σταδιοδρομία μου.
Όλο ρωτούσα, έβλεπα και μάθαινα, χρόνια γινόταν αυτό και συνεχίζεται,
σήμερα βέβαια ξέρω, είδα, ρώτησα, έμαθα και ξέρω πια τι πρέπει
να γίνει και τι πρέπει να κάνω.
Ήμουν πάντα κοντά στον λοστρόμο στους αξιωματικούς του πλοίου
τους ναύτες και τα άλλα βέβαια μέλη του πληρώματος, έπρεπε σιγά,
σιγά να τα δω όλα και να τα μάθω βέβαια, αυτό είναι και το ζητούμενο.
Έτσι ακριβώς έγιναν όλα, βέβαια πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια για να το πω
αυτό και να τα γράψω όλα αυτά σιγά, σιγά και σταθερά καθισμένος
μπροστά στο πληκτρολόγιο του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Ποιός να το φανταζόταν ότι όλα θα γίνονταν με αυτόν τον τρόπο.
Ο καπετάν Δημήτρης να κάθεται στο γραφείο του και να γράφει την ίδια
στιγμή που με το πλοίο μπαίνει στην λεκάνη του λιμανιού της
Αμβέρσας για να βγει στην ανοιχτή θάλασσα.
Αυτό μόνο ο καπετάν Δημήτρης μπορούσε να το καταφέρει και το κατάφερε.
Πλώρη, μόλα τους κάβους του ρυμουλκού ακούγεται από την φωνή του
καπετάνιου που είναι στη Γέφυρα, του καπετάν Κώστα.
Μόλα όλα καπετάνιε, καλό μας ταξίδι, λέει ο υποπλοίαρχος από την πλώρη
και το Μιχαήλ Άγγελος βγαίνει από την λεκάνη με πρόσω αργά.
Η πιλοτίνα είναι στην δεξιά πλευρά, στην μέση του πλοίου και περιμένει
να παραλάβει τον πλοηγό, τα ρυμουλκά απομακρύνονται σιγά, σιγά,
σε λίγο θα φύγει και ο πλοηγός, η σκάλα του πιλότου είναι έτοιμη, εγώ
μαζί με τους ναύτες μαζεύουμε τους κάβους του πλοίου από το κατάστρωμα
της πλώρης, γιατί το πλοίο θα βγει στην ανοιχτή θάλασσα και όλα πρέπει
να είναι στη θέση τους ασφαλισμένα για τον ασφαλή πλου του πλοίου.
Αποβίβαση πλοηγού, λέει ο αξιωματικός από το κατάστρωμα στη Γέφυρα,
Φουλ ολοταχώς η μηχανή δίνει εντολή ο καπετάνιος
Φουλ ολοταχώς καπετάνιε, λέει ο αξιωματικός Γέφυρας και στο Ημερολόγιο
Γέφυρας γράφει όλες τις κινήσεις.....
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 18 Απριλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(30)
Πρωινή έγερση από τον ναύτη της βάρδιας, σκάτζα Μήτσο
6 η ώρα και η μέρα αρχίζει πάντα τόσο πρωί καθημερινά.
Πρώτο μου μέλημα είναι να φτιάξω καφέ Ελληνικό για τον
Λοστρόμο και τον Μαραγκό, σε λίγο θα έρθουν στην τρταπεζαρία
που είναι και καπνιστήριο για τον πρωινό καφέ.
Το μαγειρίο ανοίγει και αυτό την ίδια ώρα και αρχίζει
η προετοιμασία του πρωινού φαγητού.
Ο μάγειρας με τον παραμάγειρο είναι ήδη εκεί την ίδια ώρα
κάθε πρωινό.
Η ζωή στο πλοίο αρχίζει πάντα νωρίς το πρωί και σήμερα για
έναν λόγο παρ απάνω όλα πρέπει να είναι έτοιμα εγκαίρως,
γιατί έχει αναχώρηση του πλοίου, τέλειωσε η επισκευή, ήρθε
η ώρα του ταξιδιού, το πλοίο θα βγει πια στο πέλαγος.
Τα πάντα και όλα είναι στη θέση τους, μόνο τα Ρυμουλκά
περιμένουμε και τον Πιλότο για να μας βγάλουν από την
προβλήτα και το Λιμάνι.
Όλο το πλήρωμα είναι σε ετοιμότητα, εντολές μόνο περιμένουμε
από την Γέφυρα του πλοίου.
Ο Ανθυποπλοίαρχος της πρύμης είναι ήδη στην θέση του και
σε ετοιμότητα με τους ναύτες και τον Μαραγκό, στα βίτζια,
για την απόδεση του πλοίου, για το λύσιμο και το μάζεμα
των κάβων. Εγώ πάω για την πλώρη, πάντα εκεί ήταν και είναι
η θέση μου, κοντά στον Υποπλοίαρχο και τον Λοστρόμο.
Οι άλλοι δόκιμοι ο ένας είναι στην πρύμη και ο άλλος είναι
στην Γέφυρα για ότι χρειαστεί.
Τα ρυμουλκά ήρθαν και ο πιλότος ανεβαίνει στην Γέφυρα για
την πλοήγηση του πλοίου.
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας γράφονται όλα με κάθε λεπτομέρεια.
Αρχίζει το λύσιμο των κάβων στην πλώρη και την πρύμη.
Μόλα όλα,ακούγεται η φωνή του καπετάνιου από την γέφυρα
και οι αξιωματικοί της πρύμης και της πλώρης επαναλαμβάνουν
την εντολή, Μόλα όλα.
Πρόσω αργά κάνει η μηχανή του πλοίου, αυτή την εντολή έδωσε
ο καπετάνιος κατ εντολή του πλοηγού και τα ρυμουλκά μας
τραβάνε για να φύγουμε από την προβλήτα που ήμασταν δεμένοι.
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας ο αξιωματικός γράφει
Απόδεση του πλοίου, απομάκρυνση από την προβλήτα με
την βοήθεια των ρυμουλκών.
Απόπλους
Προορισμός μας Πολωνία.....
Συνεχίζεται....
6 η ώρα και η μέρα αρχίζει πάντα τόσο πρωί καθημερινά.
Πρώτο μου μέλημα είναι να φτιάξω καφέ Ελληνικό για τον
Λοστρόμο και τον Μαραγκό, σε λίγο θα έρθουν στην τρταπεζαρία
που είναι και καπνιστήριο για τον πρωινό καφέ.
Το μαγειρίο ανοίγει και αυτό την ίδια ώρα και αρχίζει
η προετοιμασία του πρωινού φαγητού.
Ο μάγειρας με τον παραμάγειρο είναι ήδη εκεί την ίδια ώρα
κάθε πρωινό.
Η ζωή στο πλοίο αρχίζει πάντα νωρίς το πρωί και σήμερα για
έναν λόγο παρ απάνω όλα πρέπει να είναι έτοιμα εγκαίρως,
γιατί έχει αναχώρηση του πλοίου, τέλειωσε η επισκευή, ήρθε
η ώρα του ταξιδιού, το πλοίο θα βγει πια στο πέλαγος.
Τα πάντα και όλα είναι στη θέση τους, μόνο τα Ρυμουλκά
περιμένουμε και τον Πιλότο για να μας βγάλουν από την
προβλήτα και το Λιμάνι.
Όλο το πλήρωμα είναι σε ετοιμότητα, εντολές μόνο περιμένουμε
από την Γέφυρα του πλοίου.
Ο Ανθυποπλοίαρχος της πρύμης είναι ήδη στην θέση του και
σε ετοιμότητα με τους ναύτες και τον Μαραγκό, στα βίτζια,
για την απόδεση του πλοίου, για το λύσιμο και το μάζεμα
των κάβων. Εγώ πάω για την πλώρη, πάντα εκεί ήταν και είναι
η θέση μου, κοντά στον Υποπλοίαρχο και τον Λοστρόμο.
Οι άλλοι δόκιμοι ο ένας είναι στην πρύμη και ο άλλος είναι
στην Γέφυρα για ότι χρειαστεί.
Τα ρυμουλκά ήρθαν και ο πιλότος ανεβαίνει στην Γέφυρα για
την πλοήγηση του πλοίου.
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας γράφονται όλα με κάθε λεπτομέρεια.
Αρχίζει το λύσιμο των κάβων στην πλώρη και την πρύμη.
Μόλα όλα,ακούγεται η φωνή του καπετάνιου από την γέφυρα
και οι αξιωματικοί της πρύμης και της πλώρης επαναλαμβάνουν
την εντολή, Μόλα όλα.
Πρόσω αργά κάνει η μηχανή του πλοίου, αυτή την εντολή έδωσε
ο καπετάνιος κατ εντολή του πλοηγού και τα ρυμουλκά μας
τραβάνε για να φύγουμε από την προβλήτα που ήμασταν δεμένοι.
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας ο αξιωματικός γράφει
Απόδεση του πλοίου, απομάκρυνση από την προβλήτα με
την βοήθεια των ρυμουλκών.
Απόπλους
Προορισμός μας Πολωνία.....
Συνεχίζεται....
Πέμπτη 12 Απριλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(29)
Πάμε λοιπόν Πολωνία
Το ταξίδι ήταν λοιπόν γεγονός, όλα ήσαν πια έτοιμα, τόσο
στο κατάστρωμα όσο και στη μηχανή, αύριο θα γίνονταν
οι τελευταίες δοκιμές λίγο πριν την αναχώρηση του πλοίου
από την επισκευαστική ζώνη του λιμανιού της Αμβέρσας.
Σήμερα από το πρωί πολύ νωρίς ήμουν μαζί με τους άλλους
δόκιμους στο κατάστρωμα κοντά στον Λοστρόμο και τους ναύτες
και μαζεύαμε όλα τα περιττά που είχαν μαζευτεί σε όλη την
διάρκεια της επισκευής, πήγα και στο μηχανοστάσιο για να
βοηθήσω. Περνώντας από τον χώρο των καζανιών χαιρέτησα και
τους θερμαστές, εκείνη την ώρα άναβαν τις φωτιές για να
μπορέσουμε να είμαστε πια αυτόνομοι από ενέργεια, να έχουμε
ατμό στο κατάστρωμα για να μπορέσουν να δουλέψουν τα βαρούλκα
στις πόστες, να μαζέψουμε τους κάβους και τα συρματόσχοινα από
τις πόστες των βιτζιών της φορτοεκφόρτωσης.
Η δουλειά σήμερα θα πήγαινε πέρα από το κανονικό ωράριο, γιατί
αύριο θα είχε δοκιμές και αναχώρηση.
Το πλοίο πια ήταν απ έξω βαμμένο, μαύρο χρώμα,σαν καινούργιο και
τώρα γινόταν το συμμάζεμα στο κατάστρωμα και το μηχανοστάσιο.
Όλοι Μήτσο φώναζαν, έλα εδώ και πήγαινε εκεί, τι να κάνω,
έπρεπε όλα να τα προλάβουμε, οι ώρες περνούσαν και πρωί, πρωί
αύριο έπρεπε να είμαστε καθ όλα έτοιμοι.
Άρχισαν από το μεσημέρι και οι βάρδιες για τους ναύτες,
τους θερμαστές, τους λαδάδες, τους ανθυποπλοίαρχους και τους
μηχανικούς. Όλα πια ήταν σε ετοιμότητα αναχώρησης, σε λίγες ώρες
θα άρχιζαν τα ταξίδια, το πλοίο θα έβγαινε στο πέλαγος και αυτό
ήταν και το πιο σημαντικό, αυτό ήταν και το ζητούμενο.
Αργά γύρω στα μεσάνυχτα μπήκα στο κομοδέσιο, πρίμα, για να απαγκιάσω
λιγάκι και να κάνω και έναν καφέ στον Λοστρόμο που θα ερχόταν σε λιγο.
Οι δουλειές σχεδόν είχαν τελειώσει όλες, πολύ λίγα είχαν απομείνει
ακόμη να γίνουν, θα τα κάναμε το πρωί πριν την αναχώρηση.
Τώρα έπρεπε να πάμε για ύπνο και ξεκούραση, το πρωί είχε έγερση γύρω
στις 5 το ξημέρωμα για να μαζέψουμε όλα τα υπόλοιπα.
Ο Γιωργάκης ο θερμαστής ήταν εκεί με το μαντήλι της φωτιάς στο λαιμό
και έπινε τον καφέ του, είχε βάρδια 12-4 την πρώτη της ημέρας.
Εγώ δεν είχα βάρδια, ήμουν ημερεργάτης, Day Man, όπως και οι άλλοι
δόκιμοι του καταστρώματος και της μηχανής.
Μόλις ήρθε ο Λοστρόμος με ευχαρίστησε για τον καφέ και με έστειλε
για ύπνο, τους είπα καληνύχτα και πήγα για να ξαποστάσω, έστω για
λίγες μόνο ώρες, σε λίγο θα άρχιζε το ταξίδι.
Προορισμός Πολωνία.....
Το ταξίδι ήταν λοιπόν γεγονός, όλα ήσαν πια έτοιμα, τόσο
στο κατάστρωμα όσο και στη μηχανή, αύριο θα γίνονταν
οι τελευταίες δοκιμές λίγο πριν την αναχώρηση του πλοίου
από την επισκευαστική ζώνη του λιμανιού της Αμβέρσας.
Σήμερα από το πρωί πολύ νωρίς ήμουν μαζί με τους άλλους
δόκιμους στο κατάστρωμα κοντά στον Λοστρόμο και τους ναύτες
και μαζεύαμε όλα τα περιττά που είχαν μαζευτεί σε όλη την
διάρκεια της επισκευής, πήγα και στο μηχανοστάσιο για να
βοηθήσω. Περνώντας από τον χώρο των καζανιών χαιρέτησα και
τους θερμαστές, εκείνη την ώρα άναβαν τις φωτιές για να
μπορέσουμε να είμαστε πια αυτόνομοι από ενέργεια, να έχουμε
ατμό στο κατάστρωμα για να μπορέσουν να δουλέψουν τα βαρούλκα
στις πόστες, να μαζέψουμε τους κάβους και τα συρματόσχοινα από
τις πόστες των βιτζιών της φορτοεκφόρτωσης.
Η δουλειά σήμερα θα πήγαινε πέρα από το κανονικό ωράριο, γιατί
αύριο θα είχε δοκιμές και αναχώρηση.
Το πλοίο πια ήταν απ έξω βαμμένο, μαύρο χρώμα,σαν καινούργιο και
τώρα γινόταν το συμμάζεμα στο κατάστρωμα και το μηχανοστάσιο.
Όλοι Μήτσο φώναζαν, έλα εδώ και πήγαινε εκεί, τι να κάνω,
έπρεπε όλα να τα προλάβουμε, οι ώρες περνούσαν και πρωί, πρωί
αύριο έπρεπε να είμαστε καθ όλα έτοιμοι.
Άρχισαν από το μεσημέρι και οι βάρδιες για τους ναύτες,
τους θερμαστές, τους λαδάδες, τους ανθυποπλοίαρχους και τους
μηχανικούς. Όλα πια ήταν σε ετοιμότητα αναχώρησης, σε λίγες ώρες
θα άρχιζαν τα ταξίδια, το πλοίο θα έβγαινε στο πέλαγος και αυτό
ήταν και το πιο σημαντικό, αυτό ήταν και το ζητούμενο.
Αργά γύρω στα μεσάνυχτα μπήκα στο κομοδέσιο, πρίμα, για να απαγκιάσω
λιγάκι και να κάνω και έναν καφέ στον Λοστρόμο που θα ερχόταν σε λιγο.
Οι δουλειές σχεδόν είχαν τελειώσει όλες, πολύ λίγα είχαν απομείνει
ακόμη να γίνουν, θα τα κάναμε το πρωί πριν την αναχώρηση.
Τώρα έπρεπε να πάμε για ύπνο και ξεκούραση, το πρωί είχε έγερση γύρω
στις 5 το ξημέρωμα για να μαζέψουμε όλα τα υπόλοιπα.
Ο Γιωργάκης ο θερμαστής ήταν εκεί με το μαντήλι της φωτιάς στο λαιμό
και έπινε τον καφέ του, είχε βάρδια 12-4 την πρώτη της ημέρας.
Εγώ δεν είχα βάρδια, ήμουν ημερεργάτης, Day Man, όπως και οι άλλοι
δόκιμοι του καταστρώματος και της μηχανής.
Μόλις ήρθε ο Λοστρόμος με ευχαρίστησε για τον καφέ και με έστειλε
για ύπνο, τους είπα καληνύχτα και πήγα για να ξαποστάσω, έστω για
λίγες μόνο ώρες, σε λίγο θα άρχιζε το ταξίδι.
Προορισμός Πολωνία.....
Κυριακή 8 Απριλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(28)
Στο Ημερολόγιο Γέφυρας σήμερα
ο Ανθυποπλοίαρχος βάρδιας έγραψε με μεγάλα γράμματα
8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2007, ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ
Από το πρωί, πολύ πρωί, ο Λοστρόμος έναψε φωτιά για
να ψήσουμαι το Αρνί στη σούβλα, ΕΝ ΠΛΩ,
Αυτό γινόταν μέχρι πριν λίγα χρόνια στα Γκαζάδικα
καράβια, σήμερα είναι απηγορευμένο, για περισσότερη
ασφάλεια, πολύ σωστά, αν και προσέχαμε τότε δεν υπήρχε
πρόβλημα, ήταν βλέπεις το έθιμο.
Ο καπετάν Δημήτρης ήταν πάντα παρών, όπως πάντα σε όλα,
ήταν σε ετοιμότητα από νωρίς το πρωί, από τις 4 το ξημέρωμσ
και μαζί με τον Μάγειρα και τον Λοστρόμο τα ετοίμαζαν όλα
για να είναι έτοιμα στην ώρα τους.
Όλο το πλήρωμα περνούσε και όλοι ήθελαν να γυρίσουν την σούβλα
έστω και για λίγο, να γυρίσουν έστω και για λίγο κοντά
στην πατρίδα, στους δικούς τους ανθρώπους, στο χωριό, το νησί
την πόλη, την μεγάλη πολιτεία.
Όλοι έλεγαν ευχές μεταξύ τους, Χριστός Ανέστη, χρόνια πολλά
και το μεσημέρι τρώγαμε όλοι μαζί στο στρωμένο Πασχαλινό
τραπέζι και τσουγκρίζαμε τα αυγά και ανταλλάσσαμε ευχές,
Αυτές η ημέρες για όλους μας στο πέλαγος ήταν ημέρες γιορτινές
στο Ημερολόγιο Γέφυρας ο καπετάν Δημήτρης έγραψε
8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2007 ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ
Χριστός Ανέστη
καλό Πάσχα, καλά ταξίδια σε όλους τους θαλασσοπόρους
καλές θάλασσες, ο Χριστός στην πλώρη σας
Ο καπετάν Δημήτρης είναι πάντα κοντά τους
αυτός, η ψυχή και η καρδιά του
Καλά ταξίδια καλοί μου φίλοι
Χριστός Ανέστη
Πέμπτη 5 Απριλίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(27)
Πάμε λοιπόν Πολωνία παιδιά, τους λέω στην τραπεζαρία
στο μεσημεριανό φαγητό την ώρα που τους σερβίριζα
Σίγουρα ρε Μήτσο ?
Τώρα τι να σας πω, έτσι μου είπε ο Μάγειρας, έτσι σας
λέω και εγώ
Τι, ο Σίδερης απο το μυαλό του το έβγαλε ?
Είναι καλά στην Πολωνία Μήτσο μου ?
Που να ξέρω, μήπως έχω ξανά πάει, πρώτη φορά μπαρκάρω
Τώρα που θα έρθει ο Γιωργάκης θα τον ρωτήσουμε, αυτός ξέρει
Πάντως και τον Λοστρόμο που ρώτησα μου είπε ότι είναι καλά
και θα περάσουμε και καλά, έτσι μου είπε.
τώρα, για να το ξέρει και ο Λοστρόμος, σίγουρα θα πάμε, γιατί
ετοιμάζουν το καράβι για φόρτωση, θα φορτώσουμε με τις δικές
μας πόστες, έτσι μου είπε ο Ηλίας ο ναύτης.
Καλά εσείς δεν μάθατε τίποτε ?
Κάτι ακούσαμε, αλλά είχαμε δουλειά και δεν δώσαμε πολύ βάση
Με την είδηση του ταξιδιού πέρασε και η σημερινή ημέρα και όλα
πήγαν μια χαρά, μόνο που έκανε πιο πολύ κρύο σήμερα από τις
άλλες ημέρες, βλέπεις χειμώνας είναι και στην βόρεια Ευρώπη
κάνει κρύο. Στην Πολωνία θα έχει και πιο πολύ κρύο και χιόνια
αυτή την εποχή.
Η Γδύνια της Πολωνίας, το λιμάνι που θα πάμε είναι στο βόρειο
κομμάτι της Πολωνίας, στην Βαλτική, θα περάσουμε και το κανάλι
του Κιέλου για να μπούμε στην Βαλτική, μπαίνοντας από τον
ποταμό Έλβα.
Η δουλειά της επισκευής του καραβιού όλο και πλησίαζε στο τέλος,
στο κατάστρωμα όλα σχεδόν ήταν έτοιμα, μόνο στην μηχανή είχε
ακόμη λίγες ημέρες δουλειά και κατόπιν απόπλους για Πολωνία
και φόρτωση.
Το βράδυ ανέβηκα στη Γέφυρα του πλοίου και με τον καπετάν
Σπύρο ετοιμάζαμε τους χάρτες του ταξιδιού, εκεί πρώτο είδα
στον χάρτη που ήταν η Πολωνία και το λιμάνι της φόρτωσης.
Ο καπετάν Σπύρος ότι τον ρωτούσα μου έλεγε για να μάθω, τόσο
για την πορεία και την διαδρομή, όσο και για το λιμάνι και
το κανάλι του Κιέλου που θα περνούσαμε.
Βλέπεις όλα αυτά για πρώτη φορά τα έβλεπα και τα άκουγα,
έπρεπε σιγά, σιγά να μαθαίνω, γιατί αυτή θα ήταν η δουλειά μου
από εδώ και πέρα, είχα πολύ δρόμο να κάνω, μόλις τώρα ξεκινούσα
την επαγγελματική μου πορεία.
Ήμουν δόκιμος ακόμη και θα ήμουν για πολύ καιρό
για πολύ χρόνο ακόμη....
Συνεχίζεται.....
στο μεσημεριανό φαγητό την ώρα που τους σερβίριζα
Σίγουρα ρε Μήτσο ?
Τώρα τι να σας πω, έτσι μου είπε ο Μάγειρας, έτσι σας
λέω και εγώ
Τι, ο Σίδερης απο το μυαλό του το έβγαλε ?
Είναι καλά στην Πολωνία Μήτσο μου ?
Που να ξέρω, μήπως έχω ξανά πάει, πρώτη φορά μπαρκάρω
Τώρα που θα έρθει ο Γιωργάκης θα τον ρωτήσουμε, αυτός ξέρει
Πάντως και τον Λοστρόμο που ρώτησα μου είπε ότι είναι καλά
και θα περάσουμε και καλά, έτσι μου είπε.
τώρα, για να το ξέρει και ο Λοστρόμος, σίγουρα θα πάμε, γιατί
ετοιμάζουν το καράβι για φόρτωση, θα φορτώσουμε με τις δικές
μας πόστες, έτσι μου είπε ο Ηλίας ο ναύτης.
Καλά εσείς δεν μάθατε τίποτε ?
Κάτι ακούσαμε, αλλά είχαμε δουλειά και δεν δώσαμε πολύ βάση
Με την είδηση του ταξιδιού πέρασε και η σημερινή ημέρα και όλα
πήγαν μια χαρά, μόνο που έκανε πιο πολύ κρύο σήμερα από τις
άλλες ημέρες, βλέπεις χειμώνας είναι και στην βόρεια Ευρώπη
κάνει κρύο. Στην Πολωνία θα έχει και πιο πολύ κρύο και χιόνια
αυτή την εποχή.
Η Γδύνια της Πολωνίας, το λιμάνι που θα πάμε είναι στο βόρειο
κομμάτι της Πολωνίας, στην Βαλτική, θα περάσουμε και το κανάλι
του Κιέλου για να μπούμε στην Βαλτική, μπαίνοντας από τον
ποταμό Έλβα.
Η δουλειά της επισκευής του καραβιού όλο και πλησίαζε στο τέλος,
στο κατάστρωμα όλα σχεδόν ήταν έτοιμα, μόνο στην μηχανή είχε
ακόμη λίγες ημέρες δουλειά και κατόπιν απόπλους για Πολωνία
και φόρτωση.
Το βράδυ ανέβηκα στη Γέφυρα του πλοίου και με τον καπετάν
Σπύρο ετοιμάζαμε τους χάρτες του ταξιδιού, εκεί πρώτο είδα
στον χάρτη που ήταν η Πολωνία και το λιμάνι της φόρτωσης.
Ο καπετάν Σπύρος ότι τον ρωτούσα μου έλεγε για να μάθω, τόσο
για την πορεία και την διαδρομή, όσο και για το λιμάνι και
το κανάλι του Κιέλου που θα περνούσαμε.
Βλέπεις όλα αυτά για πρώτη φορά τα έβλεπα και τα άκουγα,
έπρεπε σιγά, σιγά να μαθαίνω, γιατί αυτή θα ήταν η δουλειά μου
από εδώ και πέρα, είχα πολύ δρόμο να κάνω, μόλις τώρα ξεκινούσα
την επαγγελματική μου πορεία.
Ήμουν δόκιμος ακόμη και θα ήμουν για πολύ καιρό
για πολύ χρόνο ακόμη....
Συνεχίζεται.....
Σάββατο 31 Μαρτίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(26)
Πάντα ερχότανε το αύριο, ποτέ ο χρόνος δεν σταματούσε,
κάθε πρωινό στις 7 είχε εγερτήριο, περνούσε ο ναύτης που
είχε βραδινή βάρδια και μας έλεγε σκάτζα, 7 η ώρα.
Εκείνο το πρωινό είχα ξυπνήσει στις 5 και 30 το πρωί,
γιατί ήταν η σειρά μου να κάνω το καμαροτάκι στην τραπεζαρία
του πληρώματος, έπρεπε όλα να είναι έτοιμα στις 7 για να φάει
το πλήρωμα πρωινό και να πιει τον καφέ του.
Πρώτοι ήρθαν όπως πάντα ο Λοστρόμος μαζί με τον Μαραγκό, πάντα
ερχόντουσαν πρώτοι, γιατί ετοίμαζαν τις δουλειές τις ημέρας,
έκαναν προετοιμασία έργασιών παίρνοντας πάντα οδηγίες και
δουλειά από τον Υποπλοίαρχο.
Καλημέρα Μήτσο μου λένε, καλημέρα τους λέω και εγώ και κάθονται
στο τραπέζι τους για να πιουν τον καφέ τους που τους τον είχα
φτιάξει εγώ, πάντα τον καφέ του Λοστρόμου και του Μαραγκού
τον φτιάχναμε εμείς, οι άλλοι όλοι φτιάχνανε τον καφέ η το τσάι
τους μόνοι τους.
Σιγά, σιγά μέχρι τις 7 και 20 ερχόντουσαν όλοι για πρωινό
και στις 8 όλοι είχαν φάει το πρωινό τους και είχαν πιει
τον καφέ τους, εκείνο το διάστημα εγώ είχα πάει μέχρι το
μαγειρείο ίσαμε 50 φορές για να φέρνω πρωινό, γιατί το μαγειρείο
ήταν αρκετά μακριά, ήταν στη μέση του πλοίου, πίσω από την γέφυρα,
τι να κάνω, έτσι ήταν, έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι γινόταν.
Όλοι Μήτσο φώναζαν, Ρε Μήτσο.....
Αυτά μέχρι τις 8 η ώρα, μετά όλοι έφευγαν για δουλειά, πήγαιναν
στο πόστο τους, θα τους περίμενα ξανά στον καφέ των 10.
Μέχρι τότε έπρεπε να τα μαζέψω όλα, πλύσιμο τακτοποίηση και
προετοιμασία για τις 10 η ώρα, πήγαινα και για προμήθειες στον
Καμαρότο και στο Μαγειρείο, στον φίλο τον Σιδέρη τον Μάγειρα.
Από τον Μάγειρα έμαθα ότι θα πάμε Πολωνία να φορτώσουμε
τσιμέντα για Φιλιππίνες και Ινδονησία, αυτό θα ήταν το ταξίδι μας.
Θα περάσουμε καλά Μήτσο, μου είπε ο Μάγειρας, αυτός ήξερε, ήταν
παλιός ναυτικός και όταν ο Σιδέρης σου λέει ότι θα περάσουμε
καλά, έτσι είναι όπως το λέει, αυτός τα ξέρει και όπως τα λέει
έτσι και είναι.
Πάμε λοιπόν Πολωνία Μήτσο.....
Συνεχίζεται.....
κάθε πρωινό στις 7 είχε εγερτήριο, περνούσε ο ναύτης που
είχε βραδινή βάρδια και μας έλεγε σκάτζα, 7 η ώρα.
Εκείνο το πρωινό είχα ξυπνήσει στις 5 και 30 το πρωί,
γιατί ήταν η σειρά μου να κάνω το καμαροτάκι στην τραπεζαρία
του πληρώματος, έπρεπε όλα να είναι έτοιμα στις 7 για να φάει
το πλήρωμα πρωινό και να πιει τον καφέ του.
Πρώτοι ήρθαν όπως πάντα ο Λοστρόμος μαζί με τον Μαραγκό, πάντα
ερχόντουσαν πρώτοι, γιατί ετοίμαζαν τις δουλειές τις ημέρας,
έκαναν προετοιμασία έργασιών παίρνοντας πάντα οδηγίες και
δουλειά από τον Υποπλοίαρχο.
Καλημέρα Μήτσο μου λένε, καλημέρα τους λέω και εγώ και κάθονται
στο τραπέζι τους για να πιουν τον καφέ τους που τους τον είχα
φτιάξει εγώ, πάντα τον καφέ του Λοστρόμου και του Μαραγκού
τον φτιάχναμε εμείς, οι άλλοι όλοι φτιάχνανε τον καφέ η το τσάι
τους μόνοι τους.
Σιγά, σιγά μέχρι τις 7 και 20 ερχόντουσαν όλοι για πρωινό
και στις 8 όλοι είχαν φάει το πρωινό τους και είχαν πιει
τον καφέ τους, εκείνο το διάστημα εγώ είχα πάει μέχρι το
μαγειρείο ίσαμε 50 φορές για να φέρνω πρωινό, γιατί το μαγειρείο
ήταν αρκετά μακριά, ήταν στη μέση του πλοίου, πίσω από την γέφυρα,
τι να κάνω, έτσι ήταν, έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι γινόταν.
Όλοι Μήτσο φώναζαν, Ρε Μήτσο.....
Αυτά μέχρι τις 8 η ώρα, μετά όλοι έφευγαν για δουλειά, πήγαιναν
στο πόστο τους, θα τους περίμενα ξανά στον καφέ των 10.
Μέχρι τότε έπρεπε να τα μαζέψω όλα, πλύσιμο τακτοποίηση και
προετοιμασία για τις 10 η ώρα, πήγαινα και για προμήθειες στον
Καμαρότο και στο Μαγειρείο, στον φίλο τον Σιδέρη τον Μάγειρα.
Από τον Μάγειρα έμαθα ότι θα πάμε Πολωνία να φορτώσουμε
τσιμέντα για Φιλιππίνες και Ινδονησία, αυτό θα ήταν το ταξίδι μας.
Θα περάσουμε καλά Μήτσο, μου είπε ο Μάγειρας, αυτός ήξερε, ήταν
παλιός ναυτικός και όταν ο Σιδέρης σου λέει ότι θα περάσουμε
καλά, έτσι είναι όπως το λέει, αυτός τα ξέρει και όπως τα λέει
έτσι και είναι.
Πάμε λοιπόν Πολωνία Μήτσο.....
Συνεχίζεται.....
Πέμπτη 29 Μαρτίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(25)
Στον καφέ αυτά τα 20 λεπτά της ανάπαυλας από την δουλειά
ήταν μια ανάσα για την συνέχεια της ημέρας και ένα κουράγιο
μέχρι το τέλος των εργασιών της ημέρας.
Μετά το βραδινό φαγητό γινόταν η ανασύνταξη των δυνάμεων για
την συνέχιση των εργασιών της επόμενης ημέρας, τόσο για το
κατάστρωμα, όσο και για την μηχανή.
Βλέπεις ήμασταν για επισκευή του πλοίου και όλοι μας έπρεπε
να ξέρουμε τι δουλειές θα γίνονταν την επόμενη ημέρα.
Επικεφαλής στο κατάστρωμα ήταν ο Λοστρόμος και ο Μαραγκός
που έπαιρναν πάντα εντολές από τον Υποπλοίαρχο, που είχε
όλο το κουμάντο, το operation, του πλοίου.
Εμείς οι πιτσιρικάδες, οι τρεις δόκιμοι, ήμασταν πάντα κοντά
στους ναύτες, στον Λοστρόμο και τον Μαραγκό για να προσφέρουμε
εργασία και να αποκτήσουμε γνώσεις, πείρα και ναυτική τέχνη για
την συνέχεια της ναυτικής μας πορείας.
Το πλοίο, ο Μιχαήλ Άγγελος, από εδώ και πέρα θα ήταν το σπίτι μας
και το σχολείο μας, για το επόμενο διάστημα μέχρι να συμπληρώσουμε
την υπηρεσία μας σύμφωνα με την σύμβαση εργασίας που είχαμε
υπογράψει και αποδεχθεί.
Ήταν παλιό το πλοίο και χρειαζόταν πολύ δουλειά για να μπορέσουμε
να το ετοιμάσουμε να μπορέσει να φορτώσει και να πάει ταξίδι.
Το ναύλο δεν είχε έρθει ακόμη, γιατί το πλοίο αργούσε να ετοιμαστεί,
από ότι άκουγα, θέλαμε τουλάχιστον 3 εβδομάδες για να τελειώσει
η επισκευή στην Αμβέρσα και εν συνεχεία να ήμασταν έτοιμοι να πάμε
για φόρτωση, εν τω μεταξύ χειμώνας ήταν, έκανε κρύο και κάπου, κάπου
χιόνιζε και έπρεπε να ήμαστε όλη μέρα στο κατάστρωμα, δεν απαγκιάζαμε
πουθενά γιατί έπρεπε να ήμαστε στο πόστο μας.
Περιμέναμε πως και πως να έρθει η ώρα του καφέ, η ώρα του φαγητού για
να πάρουμε μια ανάσα, αλλιώς περιμέναμε να έρθει το βράδυ για να
σχολάσουμε και να πάμε για ύπνο, η να βγούμε έξω στην πόλη καμιά
βόλτα να αλλάξουμε παραστάσεις και αύριο πάλι συνεχίζουμε....
Συνεχίζεται.....
ήταν μια ανάσα για την συνέχεια της ημέρας και ένα κουράγιο
μέχρι το τέλος των εργασιών της ημέρας.
Μετά το βραδινό φαγητό γινόταν η ανασύνταξη των δυνάμεων για
την συνέχιση των εργασιών της επόμενης ημέρας, τόσο για το
κατάστρωμα, όσο και για την μηχανή.
Βλέπεις ήμασταν για επισκευή του πλοίου και όλοι μας έπρεπε
να ξέρουμε τι δουλειές θα γίνονταν την επόμενη ημέρα.
Επικεφαλής στο κατάστρωμα ήταν ο Λοστρόμος και ο Μαραγκός
που έπαιρναν πάντα εντολές από τον Υποπλοίαρχο, που είχε
όλο το κουμάντο, το operation, του πλοίου.
Εμείς οι πιτσιρικάδες, οι τρεις δόκιμοι, ήμασταν πάντα κοντά
στους ναύτες, στον Λοστρόμο και τον Μαραγκό για να προσφέρουμε
εργασία και να αποκτήσουμε γνώσεις, πείρα και ναυτική τέχνη για
την συνέχεια της ναυτικής μας πορείας.
Το πλοίο, ο Μιχαήλ Άγγελος, από εδώ και πέρα θα ήταν το σπίτι μας
και το σχολείο μας, για το επόμενο διάστημα μέχρι να συμπληρώσουμε
την υπηρεσία μας σύμφωνα με την σύμβαση εργασίας που είχαμε
υπογράψει και αποδεχθεί.
Ήταν παλιό το πλοίο και χρειαζόταν πολύ δουλειά για να μπορέσουμε
να το ετοιμάσουμε να μπορέσει να φορτώσει και να πάει ταξίδι.
Το ναύλο δεν είχε έρθει ακόμη, γιατί το πλοίο αργούσε να ετοιμαστεί,
από ότι άκουγα, θέλαμε τουλάχιστον 3 εβδομάδες για να τελειώσει
η επισκευή στην Αμβέρσα και εν συνεχεία να ήμασταν έτοιμοι να πάμε
για φόρτωση, εν τω μεταξύ χειμώνας ήταν, έκανε κρύο και κάπου, κάπου
χιόνιζε και έπρεπε να ήμαστε όλη μέρα στο κατάστρωμα, δεν απαγκιάζαμε
πουθενά γιατί έπρεπε να ήμαστε στο πόστο μας.
Περιμέναμε πως και πως να έρθει η ώρα του καφέ, η ώρα του φαγητού για
να πάρουμε μια ανάσα, αλλιώς περιμέναμε να έρθει το βράδυ για να
σχολάσουμε και να πάμε για ύπνο, η να βγούμε έξω στην πόλη καμιά
βόλτα να αλλάξουμε παραστάσεις και αύριο πάλι συνεχίζουμε....
Συνεχίζεται.....
Τετάρτη 28 Μαρτίου 2007
Ημερολόγιο Γέφυρας.....(24)
Ο καφές των 10, το πρωί, είναι ο πρώτος μετά το πρωινό, όλοι
μαζευόμαστε στο καπνιστήριο, οι αξιωματικοί, στο καπνιστήριο
των αξιωματικών, κουβέρτας και μηχανής, το πλήρωμα κουβέρτας
και μηχανής στο καπνιστήριο του πληρώματος.
Ο καφές που σερβίρεται πάντα συνοδεύεται με χυμό η και κάτι άλλο,
κέικ, κουλουράκια η κάποιο γλυκό. Όποιος θέλει να πιει κάτι άλλο
εκτός από καφέ, έχει, τσάι, κακάο, σοκολάτα και τους καλοκαιρινούς
μήνες έχει και παγωτό. Καθημερινά σήμερα έχει αναψυκτικά.
Όλα αυτά τα ετοιμάζουν και τα σερβίρουν ο καμαρότος και τα
καμαροτάκια, αυτά βέβαια γίνονται σήμερα, τότε που πρωτό
μπαρκάρισα, πριν 50 χρόνια, όλα ήταν διαφορετικά από ότι σήμερα.
Στο πρώτο μου πλοίο, που για αυτό γράφω τώρα, τον Μιχαήλ Άγγελο,
όλα ήταν τελείως διαφορετικά τότε από σήμερα, άλλες εποχές, όλα
έχουν αλλάξει σήμερα προς το καλύτερο, γιατί υπάρχουν διεθνή
στάνταρντ και κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο.
Τότε στο πρώτο μου μπάρκο, δόκιμος ήμουν καταστρώματος, αλλά έκανα
πολλές δουλειές, καμαροτάκι, καθαριστής στη μηχανή και τζόβενο
στο κατάστρωμα, αλλάζαμε κάθε εβδομαδα μεταξύ μας οι τρεις δόκιμοι
καταστρώματος, γιατί δεν υπήρχαν σερβιτόροι τότε όπως σήμερα.
Εμείς κάναμε όλες τις δουλειές, εγώ έφερνα το φαγητό από την
κουζίνα, που ήταν στη μέση του πλοίου πρίμα και το σερβίριζα και
μετά έπλενα τα πιάτα, τα ποτήρια, ετοίμαζα για τον καφέ και
το επόμενο δείπνο η γεύμα.
Μια φορά τον μήνα ήμουν και σερβιτόρος στους αξιωματικούς,
τον καπετάνιο και τον Α' μηχανικό τους σερβίριζε πάντα ο καμαρότος
ο ίδιος, όλο το άλλο διάστημα δούλευα στο κατάστρωμα κοντά
στον λοστρόμο και τους ναύτες, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 5 το
απόγευμα. Μετά το βραδυνό φαγητό που τέλειωνε στις 6 η ώρα το
απόγευμα, πήγαινα για μπάνιο, άλλαζα ρούχα και ανέβαινα στη Γέφυρα
του πλοίου για να μαθω κοντά στους αξιωματικούς τις γέφυρας ότι
είχε σχέση με την ναυσιπλοϊα, ναυτιλία, το στίγμα, την πορεία του
πλοίου, τους χάρτες την αστρονομική ναυτιλία, τον εξάντα
της πυξίδες και ότι είχε σχέση με το οπερέσιον, operation, του
πλοίου. Το ζητούμενο ήταν να μάθω και να γίνω σιγά,σιγά ναυτικός,
sailor, ναύτης καταστρώματος και αργότερα αξιωματικός καταστρώματος
και καπετάνιος.
Στην πραγματικότητα θαλασσοπόρος ταξιδευτής, ποντοπόρος.....
Συνεχίζεται.....
μαζευόμαστε στο καπνιστήριο, οι αξιωματικοί, στο καπνιστήριο
των αξιωματικών, κουβέρτας και μηχανής, το πλήρωμα κουβέρτας
και μηχανής στο καπνιστήριο του πληρώματος.
Ο καφές που σερβίρεται πάντα συνοδεύεται με χυμό η και κάτι άλλο,
κέικ, κουλουράκια η κάποιο γλυκό. Όποιος θέλει να πιει κάτι άλλο
εκτός από καφέ, έχει, τσάι, κακάο, σοκολάτα και τους καλοκαιρινούς
μήνες έχει και παγωτό. Καθημερινά σήμερα έχει αναψυκτικά.
Όλα αυτά τα ετοιμάζουν και τα σερβίρουν ο καμαρότος και τα
καμαροτάκια, αυτά βέβαια γίνονται σήμερα, τότε που πρωτό
μπαρκάρισα, πριν 50 χρόνια, όλα ήταν διαφορετικά από ότι σήμερα.
Στο πρώτο μου πλοίο, που για αυτό γράφω τώρα, τον Μιχαήλ Άγγελο,
όλα ήταν τελείως διαφορετικά τότε από σήμερα, άλλες εποχές, όλα
έχουν αλλάξει σήμερα προς το καλύτερο, γιατί υπάρχουν διεθνή
στάνταρντ και κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο.
Τότε στο πρώτο μου μπάρκο, δόκιμος ήμουν καταστρώματος, αλλά έκανα
πολλές δουλειές, καμαροτάκι, καθαριστής στη μηχανή και τζόβενο
στο κατάστρωμα, αλλάζαμε κάθε εβδομαδα μεταξύ μας οι τρεις δόκιμοι
καταστρώματος, γιατί δεν υπήρχαν σερβιτόροι τότε όπως σήμερα.
Εμείς κάναμε όλες τις δουλειές, εγώ έφερνα το φαγητό από την
κουζίνα, που ήταν στη μέση του πλοίου πρίμα και το σερβίριζα και
μετά έπλενα τα πιάτα, τα ποτήρια, ετοίμαζα για τον καφέ και
το επόμενο δείπνο η γεύμα.
Μια φορά τον μήνα ήμουν και σερβιτόρος στους αξιωματικούς,
τον καπετάνιο και τον Α' μηχανικό τους σερβίριζε πάντα ο καμαρότος
ο ίδιος, όλο το άλλο διάστημα δούλευα στο κατάστρωμα κοντά
στον λοστρόμο και τους ναύτες, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 5 το
απόγευμα. Μετά το βραδυνό φαγητό που τέλειωνε στις 6 η ώρα το
απόγευμα, πήγαινα για μπάνιο, άλλαζα ρούχα και ανέβαινα στη Γέφυρα
του πλοίου για να μαθω κοντά στους αξιωματικούς τις γέφυρας ότι
είχε σχέση με την ναυσιπλοϊα, ναυτιλία, το στίγμα, την πορεία του
πλοίου, τους χάρτες την αστρονομική ναυτιλία, τον εξάντα
της πυξίδες και ότι είχε σχέση με το οπερέσιον, operation, του
πλοίου. Το ζητούμενο ήταν να μάθω και να γίνω σιγά,σιγά ναυτικός,
sailor, ναύτης καταστρώματος και αργότερα αξιωματικός καταστρώματος
και καπετάνιος.
Στην πραγματικότητα θαλασσοπόρος ταξιδευτής, ποντοπόρος.....
Συνεχίζεται.....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)