Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2007

Ημερολόγιο Γέφυρας.....(8)

Η αρχή για την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, άρχισε
ένα πρωινό του 1959 στον Πειραιά, στο μεγάλο Λιμάνι,
όπου είχα κατέβει για την έκδοση του Ναυτικού μου
Φυλλαδίου. Αυτή ήταν η αρχή
Το Ναυτικό μου Φυλλάδιο, με αριθμό 46025Ν, με συνόδευε
πάντα στα ταξίδια μου, ήταν ο αχώριστος σύντροφός μου
σε ολόκληρη την ναυτική μου ζωή.
Το Ναυτικό Φυλλάδιο με συντρόφευε όλα μου τα χρόνια, από
την αρχή μέχρι το τέλος, περάσαμε μαζί, πλάι πλάι όλο
το οδοιπορικό της ζωής μας, μέχρι, που γυρίσαμε
στην Πατρίδα και πήραμε σύνταξη και οι δυο μαζί.
Στο Ναυτικό μου Φυλλάδιο ήταν γραμμένη όλη η ναυτική μου
πορεία, από την πρώτη ημέρα μέχρι και την τελευταία.
Ήταν γραμμένη η κάθε ναυτολόγηση και η κάθε απόλυση
κάθε φορά που πήγαινα σε κάποιο πλοίο και ξεμπαρκάριζα
μέχρι να γυρίσω στην Ελλάδα και μετά να ακολουθήσει
κάποιο άλλο πλοίο.
Ταυτόχρονα, αυτή η διαδικασία γραφόταν στο Ναυτολόγιο
του κάθε πλοίου που υπηρετούσα και στο Ημερολόγιο Γέφυρας.
Το Ναυτικό Φυλλάδιο είναι το κυριότερο ταξιδιωτικό έγγραφο
του κάθε ναυτικού, του κάθε ταξιδευτή θαλασσοπόρου, μαζί
με το διαβατήριό του, για να μπορεί να ταξιδεύει σε όλες
τις χώρες του πλανήτη για επαγγελματικούς λόγους.
Το Ναυτικό Φυλλάδιο είναι το διαβατήριο για την είσοδο στη
ναυτική ζωή, στη ζωή της θάλασσας, των ταξιδιών πάνω στο
κύμα, μέσα στην αλμύρα της θάλασσας, του θαλασσινού αγέρα,
κοντά στα θαλασσοπούλια και τα Άλμπατρος.
Τι έμειναν όμως τελικά από όλα αυτά
Αυτά που έμειναν είναι τα πτυχία μου των γνώσεων όλων των
χρόνων σε ένα φάκελο, το Φυλλάδιο το παρέδωσα στο ΝΑΤ.
Όλα τα άλλα, είναι μέσα στην καρδιά μου, στην ψυχή,
στο μυαλό, στα μάτια, στο κορμι μου και θα μείνουν εκεί
μέχρι το τέλος.
Αυτό που μπορώ να κάνω και άρχισα να πραγματοποιώ, είναι
να γράψω όλα αυτά που έχω κρατήσει μέσα μου, όλα αυτά
που έχουν δει τα μάτια μου, μέχρι το τέλος, μέχρι
την επιστροφή στην δικιά μου Ιθάκη.
Ελπίζω να προλάβω, πριν με προλάβει το τέλος
Η ελπίδα είναι χάρισμα του δημιουργού
Και, γι αυτό τον ευχαριστώ

Συνεχίζεται.....

2 σχόλια:

nyctolouloudo είπε...

αυτά που έμειναν τα έχεις μέσα στα μάτια της καρδιά σου και κανείς δεν μπορεί να σου τα πάρει....!
τι ωραίο που είναι να ταξιδεύεις και να γνωρίζεις τον κόσμο...

Unknown είπε...

@ μεθυσμένα χρώματα

Καλημέρα

Έτσι ακριβώς είναι
Αυτή είναι η κληρονομιά ολόκληρης
της ζωής μου
Το πιο πολύτιμο που έχω αποκτίσει
από τα ταξίδια μου και την
ζωή μου μέσα στο πέλαγος, κάτω
από το μπλε του ουρανού μέσα
στο γαλάζιο της θάλασσας.

καλό σου πρωινό
Σε ευχαριστώ