Κυριακή, 2 Μαρτίου 2008

Ημερολόγιο Γέφυρας.....(142)

Κυριακή πρωινό, όχι όμως στις έξη το πρωί, αλλά στις οκτώ, πίνω
τον καφέ μου παρέα με τον Γρηγόρη και τον Κωνσταντή.
Η τραπεζαρία αυτή την ώρα πάντα έχει κίνηση τις Κυριακές, όταν
δεν υπάρχει, όταν δεν έχει δουλειά υπερωριακή.
Μόνο οι βάρδιες καταστρώματος και μηχανής είναι στα πόστα τους
εμείς όλοι οι άλλοι, οι ημερεργάτες, αυτή την ώρα πίνουμε τον
καφέ μας και χουζουρεύουμε στην τραπεζαρία παρέα με τα νέα του
ταξιδιού και της μικρής μας κοινωνίας.
Ορισμένοι τακτοποιούν τους χώρους που μένουν, πλένουν τα
ρούχα τους, τα σιδερώνουν και σκουπίζουν τους κοινόχρηστους
χώρους. Αυτά όλα είναι μέσα στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα της ζωής
της μικρής μας κοινότητας.
Κάθε Κυριακή γίνεται αλλαγή ιματισμού από τον καμαρότο, αυτός
έχει το κουμάντο για το πλύσιμο του ιματισμού που χρησιμοποιούμε.
Αυτός πλένει και σιδερώνει τον ιματισμό στο πλυντήριο και το
σιδερωτήριο του πλοίου.
Κάθε Κυριακή μας δίνει και τα εβδομαδιαία καθαριστικά, σαπούνι
πράσινο για το πλύσιμο το δικό μας και σαπούνι, άλλο, για το
πλύσιμο των ρούχων.
Τότε δεν είχαμε σκόνες για πλύσιμο των ρούχων και σαμπουάν
για το πλύσιμο το δικό μας.
Ούτε καν ντουζιέρες είχαμε στο Μιχαήλ Άγγελος και λαβομάνα
Δεν υπήρχαν πλυντήρια για το πλύσιμο των ρούχων μας
Τα πλέναμε μέσα σε μπουγέλα με τα χέρια μας.
Σήμερα είναι τελείως διαφορετικά όλα στο πλοίο, στο κάθε πλοίο.
Και στα σπίτια μας τότε στην Ελλάδα, δεν είχαμε πλυντήρια
και πλενόμαστε στη σκάφη.
Το Μιχαήλ Άγγελος συνεχίζει το ταξίδι του και εμείς μαζί του
Σε λίγες ώρες από τώρα μπαίνουμε στη Μεσόγειο θάλασσα
Στον ορίζοντα φάνηκε η Ταρίφα
Ο φάρος που δεσπόζει στην είσοδο της Μεσογείου από την μεριά
της Ισπανίας.
Σε λίγο θα φανεί και το ακρωτήρι Σπαρτέλι, το άλλο άκρο της
εισόδου που είναι στον κάβο του Μαρόκου.
Το στενό για την είσοδό μας στη Μεσόγειο είναι λίγα μίλια
ακόμη μακριά, τα γλαροπούλια έκαναν την εμφάνισή τους στην
πρύμη του πλοίου και εγώ φεύγοντας από την τραπεζαρία πηγαίνω
σιγά, σιγά και από αριστερά, στη Γέφυρα για να είμαι εκεί την
ώρα που θα περάσουμε τα στενά και θα μπούμε στη Μεσόγειο.
Λίγο μετά το μεσημέρι θα ήμαστε δίπλα στο βράχο του Γιβραλτάρ
και μετά Μεσόγειο θάλασσα μέχρι την είσοδο του καναλιού του Σουέζ.

Συνεχίζεται.....

2 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Καθε φορα νιωθω να μαι μεσα στο καραβι αυτο.. να βλεπω μαζι σας το φαρο..

Unknown είπε...

@ μαρία νικολάου

Καλημέρα

Σπουδαίος αυτός ο Φάρος
της Ταρίφα
Δεσπόζει στην είσοδο και
την έξοδο της Μεσογείου και έχει
γύρω του ένα μικρό ψαροχώρι

Καλό πρωινό
φιλιά θαλασσινά