Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008

Ημερολόγιο Γέφυρας.....(152)

Ο καφές των 10 όμως, κάποτε τελειώνει και πρέπει να γυρίσουμε
στην δουλειά μας και πάλι που μας περιμένει, εγώ και ο Κωνσταντής.
Η δουλειά έχει συνέχεια, την δικιά της συνέχεια
Οι σκέψεις, οι αναμνήσεις και οι συζητήσεις μένουν πίσω προς
το παρόν, περιμένοντας την δικιά τους ώρα, την δικιά τους στιγμή.
Τώρα, τουλάχιστον μέχρι το απόγευμα στις 5, έχει ψαρόλαδο για
το άλειμμα των συρμάτων των φορτωτήρων της πλώρης.
Ο καιρός είναι καλός με ελαφρύ μποτζάρισμα του πλοίου
Έχει αρκετή φουσκοθαλασσιά, που έρχεται από αριστερά και από
τον βοριά, έτσι είναι πάντα σε αυτή την μεριά.
Το ξεσκούριασμα στο κατάστρωμα και η συντήρηση των συρμάτων
των φορτωτήρων συνεχίζονται.
Έχουμε παρέα μας την ακτογραμμή της Αλγερίας, από δεξιά
Αυτή την ώρα περνάμε αρκετά κοντά στην στεριά
Φαίνεται ο κάβος και το φανάρι του λιμανιού του Οράν και τα πλοία
που περιμένουν στην ράδα, στο αγκυροβόλιο του λιμανιού.
Το μάτι αμέσως πέφτει προς την μεριά της ακτογραμμής και της
στεριάς και η δουλειά συνεχίζεται στο κατάστρωμα χωρίς μιλιά.
Το μόνο που ακούγεται είναι ο θόρυβος του ξεσκουριάσματος από
τους ναύτες αυτή την ώρα στο κατάστρωμα.
Την μιλιά την έχουν αναλάβει τα μάτια, γιατί τα μάτια, μπορεί
να βλέπουν μόνο, αλλά έχουν την δικιά τους ιδιαίτερη μιλιά και
κυρίως όταν συναντιόνται με το βλέμμα.
Ο Κωνσταντής και εγώ συνεχίζουμε την συντήρηση των συρμάτων με
την επίβλεψη του μαραγκού
Ο λοστρόμος με τους ναύτες είναι λίγο ποιο εκεί και συνεχίζουν
το ξεσκούριασμα του καταστρώματος, χωρίς να μιλούν, παρά μόνο
τα μάτια συνεχίζουν να βλέπουν και όχι μόνο να κοιτούν, κρατώντας
την μιλιά για αργότερα, για τον επόμενο καφέ των 3, που όμως
ακόμη αργεί, γιατί μεσολαβεί το μεσημεριανό φαγητό και
η μεσημεριανή διακοπή.

Συνεχίζεται.....

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

This comment has been removed because it linked to malicious content. Learn more.

Μαρια Νικολαου είπε...

Παρατηρησα πως τα "ματια" οταν απέναντί τους εχουν στερια , προς τα εκει κοιτούν..
Ποσο περιεργο ακουγεται μερικες φορες αυτο για τους Ναυτικους .Εκεινους που επελεξαν τη θαλασσα.....

Unknown είπε...

@ μαρια νικολαου

Καλημέρα

Έτσι ακριβώς πάντα συμβαίνει
όπως το γράφεις
Τα μάτια προς τα εκεί κοιτούν,
βλέπουν και στέλνουν τις
εικόνες στο νου
Όπως επίσης τα μάτια αμέσως
στρέφουν για να δουν ότι
εμφανίζεται στην απεραντοσύνη
της θάλασσας, του πελάγους
του ωκεανού

Καλό πρωινό