Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

Ημερολόγιο Γέφυρας.....(70)

Παιδιά πάμε, 8 η ώρα μας λέει ο λοστρόμος και ξεκινάμε
για να πάμε στο κατάστρωμα για την δουλειά τις ημέρας.
Η ημέρα αρχίζει με κρύο όμως, πολύ κρύο, αλλά η δουλειά
πρέπει να αρχίσει και να γίνει, γιατί σε λίγες ώρες
φτάναμε στο λιμάνι τις φόρτωσης και όλα πρέπει να είναι
έτοιμα και σε ετοιμότητα.
Τα παιδιά, το πλήρωμα της μηχανής, καλά είναι, μια χαρά
στο μηχανοστάσιο, εκεί έχει πάντα ζέστη, όλες τις εποχές,
αλλά τώρα που είναι χειμώνας είναι πολύ καλά, καλύτερα
από το κατάστρωμα.
Η στεριά έκανε την εμφάνισή της, όλο και πλησιάζαμε,
σε τρεις ώρες θα ήμαστε στον πιλότο Μήτσο μου λέει
ο λοστρόμος την ώρα που ετοιμάζαμε την πλώρη και τις άγκυρες
για να είναι σε ετοιμότητα.Χιόνιζε συνέχεια, το χιόνι είχε
σκεπάσει τους μουσαμάδες των αμπαριών και άρχισε να μαζεύεται
στα μέρη που δεν τα έπιανε ο αέρας.
Έκανε κρύο πολύ και με τον δρόμο του καραβιού ακόμη
περισσότερο, οι μύτες άρχισαν να τρέχουν και έπρεπε να είσαι
σε διαρκή κίνηση για να μην κρυώνεις πιο πολύ, αλλά ήθελε
προσοχή στις κινήσεις και μετακινήσεις, κυρίως να μην κτυπήσεις.
Για μένα όλα αυτά ήταν πρωτόγνωρα και προσπαθούσα και εγώ
να προσαρμοστώ ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούσαν.
Οι ναύτες με τον μαραγκό ετοίμαζαν τα αμπάρια και
ο υποπλοίαρχος έκανε την τελική επιθεώρηση για να δει αν όλα
ήσαν έτοιμα, γιατί αυτός ήταν ο υπέυθυνος στο κατάστρωμα
και το πλοίο και όλα έπρεπε να είναι έτοιμα και
σε ετοιμότητα.
Καλημέρα καπετανόπουλο, μου λέει ο καπετάν Γιώργης
Τι κάνεις ?
Καλημέρα Chief, καλά είμαι
Εδώ με τον λοστρόμο, προσπαθώ να τακτοποιήσουμε την πλώρη για
να είμαστε έτοιμοι
Μπράβο Δημητράκη, μόνο να προσέχεις
Εν τάξει Chief, έγινε
Πότε φτάνουμε στον πιλότο καπετάν Γιώργη ?
Γύρω στις 11 η ώρα Μήτσο
Λοστρόμε να έχουμε την σκάλα του πιλότου έτοιμη από δεξιά
Έγινε καπετάν Γιώργη, μετά τον καφέ θα είναι έτοιμη
Όλο και πλησιάζαμε προς την στεριά, τα γλαροπούλια έκαναν
την έμφάνισή τους.
Τώρα φαίνονταν όλα πιο καθαρά, ήμασταν γύρω στα 25 μίλια
μακριά από το στίγμα του πιλότου, από το Pilot Station.
Μήτσο 10 η ώρα, ώρα για καφέ
Έγινε λοστρόμε, πάω να φωνάξω και τα άλλα παιδιά που είναι
μέσα στα αμπάρια και ερχόμαστε για καφέ

Συνεχίζεται.....

2 σχόλια:

Roadartist είπε...

Καπετάν Δημήτρη .. σας διαβάζω κυριολεκτικά όσο πιο συγκεντρωμένη μπορώ..Με απορροφούν οι λέξεις, οι περιγραφές, οι διάλογοι.. Χάνομαι στις περιγραφές σας! Περιμένοντας τη συνέχεια.. :))

Unknown είπε...

@ roadartist

Καλημέρα στην πιο αγαπημένη
αναγνώστρια του Ημερολόγιου

Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ
για τα τόσο όμορφά σου λόγια

Η συνέχεια πάντοτε είναι όλη
η ομορφιά της ζωής

Καλό πρωινό